İnsana verilen hastalık şiddeti ve zorluğu nisbetinde bir imtihandır. Özellikle hasta olanlara bir şifa niteliğinde yazılmış risale aslında (Lem’alar) 25. Lem’a’nın tamamıdır. Okurken manevi bir huzur verdiğini söyleyebilirim, bazen cümleler tekrar ediyor gibi görünse de hepsinin faydası var. Hastalık; ahireti kazanmak için bir vasıta, ibadetin sevabını artıran manevi bir reçete, gaflete düşürmeyip ahireti unutturmayan bir şükür sebebidir. Risale ciddi manada manevi bir reçete, okurken bazı yerlerde “iyi ki hastayım” demek bile geçti içimden.
Said Nursî’nin Risalelerinden ilk kez okudum.
Osmanlıca‘yı ve eski Türkçeyi bilenler rahat okurlar ama kelimelere aşina olmayanlar için okuma çok zorlayıcı olabilir. Hastalara, hasta yakını olanlara ama bilhassa hastalığından dolayı üzgün olan hastalara okunmasını, okutulmasını tavsiye ederim. 
Lem’alar – 30. Lem’a (Esmâ Risalesi)Din
Puan vermedi
"Her bir şeyde, pek çok esmâ-i İlâhiyenin cilveleri var."
Atomdan galaksilere kadar her şeyin ölçülü ve düzenli olması, Evrendeki denge ekosistem, ölçü, hassas teraziler bu cilvelerin birer örneğidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Lem'alar'ı açınca anlıyorsun ki burası sadece bir kitap değil; resmen insanın kalbine ve ruhuna yazılmış bir yol haritası. Bediüzzaman Said Nursi, öyle güzel anlatıyor ki insan bazen cümleleri okurken kendi kendine “Vay be, ben bunu hiç fark etmemişim” diyor. Her sayfa sanki Allah’ın varlığını ve büyüklüğünü hatırlatıyor, hem de öyle tatlı ve içten bir dille ki kalbini yumuşatıyor. Kitabın ana teması, iman ve insanın Allah’la ilişkisi. Ama öyle kuru bir vaaz değil; her cümle hem akla hem kalbe hitap ediyor. İnsan okurken fark ediyor ki, dünya ve içindeki her şey Allah’ın kudretini gösteriyor. Güneşin doğuşu, çiçeklerin açışı, rüzgarın hafif esişi… Hepsi birer işaret, birer ayet gibi. Bediüzzaman said Nursi, insanın kalbini ve aklını Allah’ı fark etmeye, şükretmeye ve güvenmeye çağırıyor. Kitap, insanın nefsini tanıması ve ruhunu temizlemesi konusunda da çok derin. İnsan bazen kendi zaaflarını, hatalarını veya yanlış düşüncelerini fark etmiyor. Bediüzzaman said Nursi öyle bir yol gösteriyor ki, hem kendini görüyorsun hem de Allah’a sığınmayı öğreniyorsun. “Benim amacım ne? Hayatta doğru yolda mıyım?” sorularını sürekli hatırlatıyor. Ama bunu yaparken suçlamıyor; rehberlik ediyor. Herkesin kalbine dokunacak şekilde imanını güçlendirmeyi amaçlıyor. Bir diğer güzelliği de insanın dua, sabır ve tevekkül gibi erdemleri anlamasını sağlaması. Okurken insan, Allah’a güvenmenin, hayatın zorlukları karşısında sabretmenin ve her şeyin O’nun kontrolünde olduğunu bilmenin ne kadar huzur verici olduğunu hissediyor. Bediüzzaman said Nursi, bu erdemleri öyle örneklerle açıklıyor ki, insan ister istemez kendi hayatına bakıyor ve “Ben de böyle olmalıyım” diyor. Lemalar, sadece teorik bilgi vermiyor; kalbini besliyor. Okurken bazen gözlerin doluyor, bazen tebessüm ediyorsun, bazen de
Kalbe Düşen Hakikat Işıkları·480 syf.·
10/10
2023 27. kitabı
Lem'alar bir kitap okumaktan ziyade bir hâl yaşamak oldu benim içimde . Her bir lem’a, sanki kalbin karanlık bir köşesine düşen ince bir nur gibi insanı kendi hakikatiyle karşılaştırıyor. Sayfalar ilerledikçe bilgi değil, idrak çoğalıyor; kelimeler akıldan çok kalbe konuşuyor.
Bu eserde anladım ki iman, yalnız inanmak değil; her hâlde Allah’ı görür gibi yaşamaya çalışmakmış. Üstad 
Bediüzzaman Said Nursî 'nin satırlarında ilim ile marifet birleşiyor; akıl delille ikna olurken kalp teslimiyetle sükûna eriyor. Özellikle ihlas bahisleri insanın niyet aynasını temizliyor. Çünkü tasavvufun özü olan şu hakikat satır aralarında sürekli hissediliyor: Amelin ruhu ihlastır. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) “Allah sizin suretlerinize değil kalplerinize bakar” hadis-i şerifinin manası adeta eser boyunca tecelli ediyor.
Musibetlerin anlatıldığı bölümlerde ise insan şunu fark ediyor: Acı sandığımız şey bazen rahmetin gizli yüzüymüş. Sabır, sadece dayanmak değil; İlâhî hikmete razı olabilmekmiş. Lem’alar, sıkıntıyı şikâyetten zikre dönüştüren bir bakış kazandırıyor.
Kitabı okurken en çok şu duyguyu yaşadım: İnsan dünyada misafir olduğunu unutunca yoruluyor. Lem’alar ise kalbe yeniden yönünü hatırlatıyor; faniden bâkiye çevrilen bir nazar kazandırıyor. Her bölüm, nefsi biraz susturup ruhu biraz daha konuşturuyor.
Benim için Lem’alar, okunup rafa kaldırılacak bir eser değil; her gün açılıp kalbin ayarını yeniden yapan bir yol arkadaşı. Çünkü bazı kitaplar bilgi verir, bazıları ise insanı Rabbine yaklaştırır… Lem’alar Rabbine yaklaştıracak türden bir eser.
Bediüzzaman Said Nursî 'nin satırlarında ilim ile marifet birleşiyor; akıl delille ikna olurken kalp teslimiyetle sükûna eriyor. Özellikle ihlas bahisleri insanın niyet aynasını temizliyor. Çünkü tasavvufun özü olan şu hakikat satır aralarında sürekli hissediliyor: Amelin ruhu ihlastır. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) “Allah sizin suretlerinize değil kalplerinize bakar” hadis-i şerifinin manası adeta eser boyunca tecelli ediyor.
Musibetlerin anlatıldığı bölümlerde ise insan şunu fark ediyor: Acı sandığımız şey bazen rahmetin gizli yüzüymüş. Sabır, sadece dayanmak değil; İlâhî hikmete razı olabilmekmiş. Lem’alar, sıkıntıyı şikâyetten zikre dönüştüren bir bakış kazandırıyor.
Kitabı okurken en çok şu duyguyu yaşadım: İnsan dünyada misafir olduğunu unutunca yoruluyor. Lem’alar ise kalbe yeniden yönünü hatırlatıyor; faniden bâkiye çevrilen bir nazar kazandırıyor. Her bölüm, nefsi biraz susturup ruhu biraz daha konuşturuyor.
Benim için Lem’alar, okunup rafa kaldırılacak bir eser değil; her gün açılıp kalbin ayarını yeniden yapan bir yol arkadaşı. Çünkü bazı kitaplar bilgi verir, bazıları ise insanı Rabbine yaklaştırır… Lem’alar Rabbine yaklaştıracak türden bir eser.*İncinmek, Kime Baktığını Söyler!*
Puan vermedi
_“Eğer nefs-i emmarenin enaniyet buzunu Şahs-ı Manevî havuzunda eritip…”_
> *“Evet bahtiyar odur ki; kevser-i Kur’ânîden süzülen tatlı, büyük bir havuzu kazanmak için, bir buz parçası nev’indeki şahsiyetini ve enaniyetini o havuz içine atıp eritendir.”*
*_Lem’alar – 166_*
_“…kemalât-ı insaniyeye vasıl bir Abd-i Küllî olsaydın”_
> *“Çünki bu zamanda enaniyet çok ileri gitmiş. Herkes, kameti mikdarında bir buz parçası olan enaniyetini eritmeyip”*
*_Tarihçe-i Hayat – 309_*
“…sendeki şefkat-i imaniye hiçbir masumu incitmene müsaade etmezdi.”
> *“Bir masuma zarar gelmemek için, bana zulmeden cânilere, değil ilişmek; hattâ beddua edemiyorum.”*
*_Emirdağ Lâhikası – I, - 279_*
_“Eğer her hâdisede… Marifetullah nuruyla Kaderin adaletli yüzünü…”_
> *“Bir hâdisede hem insan eli, hem kader müdahalesi olduğundan; insan zahirî sebebe bakıp bazan haksız hükmedip, zulmeder. Kader, o musibetin gizli sebebine baktığı için adalet eder"*
*_Kastamonu Lâhikası – 193_*
_“…Rahmetin güzel cilvesini gören bir Ârif-i Billâh olsaydın”_
> *“Risale-i Nur’un başına gelen hâdiselerde bir dest-i inayet, bir vech-i rahmet…”*
*_Kastamonu Lâhikası – 193_*
_“…fâniyattan gelen silleleri Mahbub-u Bâkî’den birer şefkat tokatı bilip…”_
> *“Bela vereni buldunsa eğer; safa-ender, vefa-ender, atâ-ender beladır bil.”*
*_Mektubat – 25_*
Tanrı sessizdir. Şeytansa fısıldar....Alıntı
Acı diye bir şey yoktur. Sadece bir kimya sorunu. Aşk desen bir endorfin sorunu...
Bir solukta bitirebileceğiniz bir seri katil cinayet polisiye kitabı. İnsan davranışlarını, hislerini apaçık vermek yerine onu kendin arayıp buluyorsun.