Lena Gülşen
@lenasdairy
23 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Orbeli'yi unutma...
Herkese selammmmm,
Gelelim en sevdiğim serinin ikinci kitabına. Bronz Atlı zaten en sevdiğim kitaptır, çok özel bir bağım var kitap ile ve neyse ki ikinci kitapta gayet güzeldi. Ancak pürüzler ve sinir olduğum noktalar oldu mu? Elbette. 10 puan vermemdeki tek sebep serinin bendeki ayrıcalığıdır. Yoksa hak ettiği puan bence 8.
Kitabımız Tatyana'nın Amerika'ya gidişi ve Alexander'ın da tutuklanması ile başlıyor. Kitaba başlar başlamaz ağladım mı? Hem de hüngür hüngür. Bu ikiliyi ayrı görmeye dayanamıyorum ve bilin bakalım ne oldu? Yazar ikiliyi kavuşturana kadar saçlarım beyazladı resmen.
Öncelikle Tatyana ile başlayalım. Bu kitapta hiçbir kusuru yoktu bu canım karakterimin. Valla yazar ikisini de üçüncü kitapta bozdu. Tatyana dilini bile bilmediği bir ülkede, yeni doğmuş oğlu Anthony ile yeni bir hayata başlar. Ancak tam olarak başlıyor da denilemez çünkü Alexander'ı asla ve asla unutamıyor. Zaten aralarındaki aşk çok büyüktü ve bir elveda bile diyemeden ayrılmış olmaları ise Tatyana'da soru işaretleri bırakıyor ister istemez. Çalışmaya başladığı hastane savaştan kaçan insanlar ya da gazi askerlerle dolu olduğu için Tatyana'nın adaya gelen her gemide Alexander'ın yüzünü araması... Umutsuz bir aşkın peşinde durmadan Alexander'ı arıyor. Hemşire olarak işe başladığı yerde arkadaşlıklar da kazanıyor elbette, kendi evine çıkıyor, oğluna bakıyor, çalışıyor yani kısacası kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğreniyor. Burada Tatyana ile çok gurur duydum. 19 yaşındayken geldiği ülkede tek başına dul bir kadın olarak her şeyle mücadele etmeyi başarıyor.
Gelelim asıl olaya... Orbeli'yi unutma. Alexander'ın Tatyana'ya veda etmeden önce son kez söylediği cümle. Tatyana'nın kabusu oluyor bu cümle. Aklında hep aynı sorular? Neden bana bunu söyledi? Acaba ölmedi mi? Tatyana umutsuz
Hayatımın kitabıRoman
Keşke 10 üzerinden 100 verme şansım olsaydı…
Yorumum çok uzun olacak, şimdiden uyarmak istedim. Hayatımın kitabı Bronz Atlı’dır ve bu kitaba hak ettiği övgüyü ne kadar yazsam da veremem.
Bu kitabı ilk okuduğumda 14 yaşındaydım, o zamandan beri yüzlerce kitap okudum ama hiçbiri bu kitabın yerini almadı alamaz. Hayatımın sonuna kadar bu kitaptan daha iyisini okumayacağıma adım kadar eminim. Her sene bir kez bitiririm koca seriyi. Kalbimdeki yeri çok ayrı. Bana çok dokunmuş ve iz bırakmış bir kitap.
Şunu söylemeliyim ki seri kendi başına bir şaheser ama ilk kitap, bambaşka. Şaheserden öte bir kelime bulunursa bu Bronz Atlı’ya ait olur. Övmeden duramıyorum!!
Tatyana Metanova, senin kalbin o kadar temiz ve kocaman ki tüm dünyaya yetecek kadar merhamet taşıyorsun içinde. İyilik, fedakarlık, merhamet, saf ve duruluk… Her kelime Tatyana’ya birebir uyuyor. O kadar temiz kalpli yazılmış bir karekter ki okurken şaşırıyorsunuz nasıl hâlâ böyle insanların olabildiğine. Ve bir o kadar da cesur, gözü kara.
İlk kitaptaki Alexander zaten hepimizin baş tacıdır. Genç yaşında edindiği başarılar, sevdiği kadına olan büyük aşkı ve bunu korkmadan paylaşması, cesurluğu, fedakarlığı ve gözü karalığı… Alexander ilk kitapta benim için tam bir green flag olmuştu.
Konusuna gelelim. 2. Dünya Savaşı’nın Sovyet Rusya’sında geçiyor kitap, Leningrad şehri yani şimdiki adıyla St. Petersburg. Almanya’nın Sovyet Rusya’yı işgalinin ilk gününden başlıyor kitapımız. Sene 1941. Resmen yıllar öncesi. Tatyana, henüz 17 yaşında gencecik bir kızdır. Narin, masum, oldukça neşeli bir ruhu olan genç kızımız aynı zamanda çok da güzeldir. Savaşın ilk günü diğer tüm aileler gibi Metanova ailesi de ailenin tek erkek çocuğu olan Paşa’yı şehirden gönderir. Paşa ve Tatyana ise ikiz kardeşler ve birbirine oldukça