İskitya'da odun kıtlığı vardır, bu yüzden eti şöyle pişirmek zorunda kalırlar: Kurbanların derilerini yüzdükten sonra, kemikleri örten bütün etleri sıyırırlar. Kendi kültürlerine özgü bir tencereleri vardır. Eğer yanlarında böyle bir tencere bulunuyorsa, eti onun içine koyarlar. Bu tencereler tipki Lesbos çanaklarına benzer, tek farkları onlardan daha büyük olmalarıdır; etler işte bunun içerisine konulur, tencere hayvanın kemikleri üzerine yerleştirilir ve kemikler ateşe verilir. Eğer yanlarında tencere yoksa etler hayvanın iskeleti üzerine konulur, su da ilave edilir, alttan kemiklerle beraber ateşlenir. Kemikler kolaylıkla yanar ve iskelet kemikten ayrılmış eti rahatça tutar. Böylece, bir öküzün tamamını pişirebilmek için gerekli olan yakacak da kendiliğinden sağlanmış olur. Her kurban için aynı işlemler yapılır. Et piştiği zaman, kurbanı kesen kişi bunun bir parçasını ayırır, ayrıca göğüs kısmından da bir parça alır ve bunları ayaklarının dibine atar. Başta at olmak üzere, tüm hayvanları kurban olarak keşebilirler.