Levent Mollamustafaoğlu
@leventmolla
Endüstri Mühendisliği-Matematik okudu. Boğaziçi ve Harvard’da öğretim üyeliği yaptı. Mülksüzler, Korkunun Bütün Sesleri, Çarpık Dünya ve Yaşlı Kurtlar’ın çevirmeni. Yeni çeviriler ve tarihi romanlar üzerinde çalışıyor.
Brecht'in Epik Tiyatro prensiplerini anlattığı yazılarının derlendiği bir kitap. Kamuran Şipal'in çevirisini çok akıcı bulmadım ama Almanca metnin zorluğundan kaynaklanıyor olabilir. Bu konuda çalışmak isteyen herhangi biri için önemli bir başvuru kaynağı olduğunu düşünüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zülfü Livaneli'nin müzisyen kişiliği dışında yazar kişiliği de herkesin olmasa bile bazılarının malumudur. Son kitabı Kardeşimin Hikayesi'nde Livaneli (bildiğim kadarıyla) ilk kez polisiye türüne giriyor.
Küçük bir kasabada yaşayan emekli mühendis Ahmet Arslan'ın yaşamı komşusu Arzu'nun öldürülmesiyle değişir. Cinayeti araştırmak üzere kasabaya gelen toy muhabir kızın sorularıyla birlikte Ahmet hem olay hakkında bildiklerini hem de gerek kendisi gerek ikiz kardeşi Mehmet konusunda anlattıklarıyla bir tür Binbir Gece Masalları serüvenine girer.
Hikayeyle düşün ve gerçeğin, anlatanla anlatılanın karıştığı geceler ve olaylar birbirini izleyecek, okuyucu da anlatıcıya ne kadar güvenebileceğini sorgulayacaktır. Livaneli polisiyelerin teknikleriyle psikolojik bir gerilimi sürekli yukarıda tutarak akıcı ve hep bir sonraki bölümde ne olacağını merak ederek okuyacağınız bir metin çıkarmış. Tecrübeli polisiye meraklıları yazarın kurduğu tuzaklara düşmeyebilirler ama yine de üzerinde epeyce düşünülmüş, emek verilmiş ve düşünmeye sevkeden bir kitap var elimizde.
Kitabın uslubu ve yarattığı atmosfer bende iyi bir filmin altyapısını içerdiği izlenimini yarattı, umarım sinemaya aktarılabilir.
Pinhan, Elif Şafak'ın ilk romanı. Kendi akademik konusu olan Mevlevilik'ten alınma konusu ve oldukça mistik anlatımıyla son derece zor bir roman aslında.
Pinhan küçücük bir çocukken meyve çalmak için bahçesine girdiği tekkeye daha sonra katılır ve buradaki her biri son derece renkli ve değişik geçmişlerden gelen dervişlerin arasında kendi yolunu bulmaya çalışır.
Kendi farklılığının ayırdına sonunda varan, ama onu kabullenmeyi öğrenen Pinhan (farklılığının ne olduğunu anlamanız için kitabı okumanız gerek!) sonunda kendisi de yollara düşecek ve kendini şehr-i istanbul'da bulacaktır. Daha sonra romanda Nakş-ı Nigar mahallesi sakinlerinin başından geçenler anlatılıyor ve sonra tüm kişilerin yolları kesişiyor.
Roman, toprak, hava, ateş ve su ahvalini beyan eden dört "bab"dan oluşuyor. Her bab dört ayrı bölümden oluşuyor ve her bölümün adı diğerleriyle bir anlam bütünlüğü oluşturuyor:
TOPRAK
Elma/Nokta/Hafıza/Halka
HAVA
Emanet/Hıyanet/Felaket/Kefaret
ATEŞ
Hezarpare/Rindane/Peymane/Püryare
SU
Cehennemin Kapıları/Nida Hamamı/Elem Şehristanı/Firar Yolları
Mevlevilikte ya da o kapsamdaki edebiyatta 4 sayısının özel bir anlamı var mı bilmiyorum, ama romanda bu yapı açıkça kurgulanmış görünüyor.
Anlatım son derece mistisizm yüklü. Her tarafta cinler açık açık dolaşıyor, tekke dervişleri kışa meydan okuyor, ambarlar kendiliğinden dolup boşalıyor, yani Anadolu'nun gelenek ve inançları sihirli bir şekilde kitapta canlanıyor.
Açıkçası Mevlevilik konusunda fazla bilgisi olmayan birinin anlaması da oldukça güç. Roman 1998 yılında Mevlana büyük ödülünü kazanmış. Benim kısa zamandaki hedefim Mevlana'nın Mesnevi'sini okuyarak biraz daha bilgi sahibi olmak ve belki sonra bu kitaba geri dönmek.
