Gece uykularımız çalındı,
Umutlu sabahlarımız,
Emek emek kurduğumuz düşlerimiz
İnsana olan inancımız çalındı.
Tamam da...
Sen söylesene bana Eylül,
Gülüşlerimiz asılı dururken gökyüzünde,
Kaybettik diyebilir misin yine de?
Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir: Bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur. İnsan tek başına böyle bir yolda ilerleyemez, ama birleşenler, birbirine omuz verenler her engeli aşarlar.