İnsan ki anılardan bir buluttur
Hayatın sonsuzluğa akıp giden göğünde
Savruldukça çoğalır çözüldükçe birikir...
Düşmeden son damlası toprağın rahmine
Kim bilir kaç mevsim görür
Kaç rüzgâr geçirir...
Ya dünya seninle dolu
Ya ben
Bir mutlu yanılsama ki bu
Gün boyu gözlerimden
Eksilmeyen
♡
Ne yana çevirsem başımı
Ne yana dönsem, her seferinde
İncecik bir dal
Boyuna benzeyen
Ayrılır usulcacık yüreğimden
Susan bir türküyüm nicedir
Evler çarşılar içinde
Duruşum gurbet yürüyüşüm el
Gülüşüm hayat kırgını, kapalı, yarım
Kederim uzak insanlara...
Yaşamak bu iğdiş göklerde buruşuk
Yağmuru alınmış bir göz bulutu
Al, rüzgârının mavi kanatlarına
Beni ülkene götür çocuğum.