Bu hadise, Peygamberimiz dört beş yaşlarında iken vuku bulmuştur.
Peygamberimizin sahabilerinden bazıları, "Ya Resûlallah! Bize, kendinden biraz bahs et!" dediler. Peygamberimiz, "Olur!
"Ben, Atam İbrahim'in Duası'yım!
"İsa'nın, geleceğini müjdelediği Peygamber'im!
"Annem de, bana hamile kaldığı zaman, rü'yasında, kendisine Şam köşklerini aydınlatıp gösteren bir Nûr'un kendisinden çıktığını görmüştü.
"Ben, Sa'd bin Bekrler'de emdirilip büyütüldüm.
"O sıralarda, süt kardeşim ile birlikte evlerimizin arkasında kendimize âid küçük kuzuları yayıyorduk. "Üzerlerinde ak elbise bulunan iki adam, içi, kar dolu altından bir leğen ile yanıma geldi.
"Beni, tutup karnımı yardılar, kalbimi, çıkardılar Onu da, yardılar Kalbimin içinden kara ve pıhtılaşmış bir kan parçası çıkarıp attılar. "
Sonra, kalbimi ve karnımı, o, karla iyice yıkayıp temizlediler..."
*Halime'nin Gördükleri*
Peygamberimizin süt annesi Halime Hatun, yemin ederek der ki:
Muhammed, süt kardeşi Abdullah ile birlikte, evlerimizin arkasında küçük kuzularımızın yanında bulundukları sırada süt kardeşi Abdullah, telaş ve heyecanla koşarak bize geldi.
Bana ve babasına, "Üzerlerinde ak elbise bulunan iki adam, O Kureyşî kardeşimi tutup yere yatırdılar, karnını yardılar! Şimdi de, onun içini karıştarıyorlar!" dedi.
Ben ve babası, hemen ona doğru vardık.
Kendisini, ayakta ve yüzü sararmış bir halde bulduk.