Tiyatroyu, sinemayı, televizyonu birlikte seyredersiniz, İnternete birlikte girersiniz, birçok şeyi birlikte yaşarsınız ama kitabı yalnız başınıza okursunuz. Üstelik sizin okuduğunuz kitapla diğerinin okuduğu aynı kitap bile değildir. Aynı sayfaları bambaşka gözlerle okursunuz. Bu yüzden bir tür olarak edebiyat, sanatlar içinde eskime hızı en ağır olanıdır.
Okumak, yalnızca boş zamanları değerlendirmek değildir. Okuyarak gelişebilir insan. Beden nasıl gelişimi için gıdasını ister ve kendisine verilen gıdaya göre gelişip serpilirse ruh da öyle kendisini geliştirir. Okumak ruhun en çok gereksinim duyduğu besindir. Onu alırsa doyar ve gelişir. Kimi zaman aç bir ruhun, aç bir bedenden, gıdaya daha fazla ihtiyaç duyduğunu görürüz...