Nerdeyim, bilmiyorum. Başımın üstündeki bu gök, üzerinde oturduğum şu bir karış toprak Nişabur’a mı, Belh’e mi, Benares’e mi ait, bilmiyorum. Dayandığım, güvendiğim hiçbir şey yok.
Bu kitap bir şey sağlayacaksa, bu umarım ki kadınların diğer insanların reçetelerinin yükünden kurtulmaları olacaktır. Ancak her şeyden çok, umarım insanları bireysel değil toplumsal çözümler bulmaya teşvik eder. Çünkü kadınlar toplumun dayattığı sorumlulukları bireysel olarak hafifletmeye çalışırlarsa, bunun bedelini diğer kadınlar ödeyecektir.
Bir yanılsamayı yaşamak kolay değildir ve kadınlar çoğunlukla hayatlarındaki yanılsamayla yüzleşecekleri eşikte kalakalırlar. Ancak çoğu, kişisel değişimin zorluğu yerine yanılsamaları yeğleyip geri çekilirler. İşte benim suç ortaklığı derken anlatmak istediğim de budur. Suç ortaklığı doğruyu söylememektir -diğer kadınlara ve kendimize- ve hayatımızın yanılsamalara uymayan alanlarıyla ilgili olarak erkeklerle yüzleşmemektir. Bu suç ortaklığı ı, kadınların kendi durumları hakkında bilgi alışverişi yapmadıkları gibi bunu yapmaya çalışanlarıda kötülemeleri demektir.Suç ortaklığı , kendi kendinizi aldatmaya devam etmeniz ve neyin içeriden neyin dışarıdan geldiğini ayıramamanızdır.