Murat Adatepe
@madatepee
şu kalbime dert diye yuva yapan kim?
kitapyurdu.com/kitap/yasamak-s...
327 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
İnsanın annesi ölünce, o güne kadar kapandığını sandığı bütün yaraları
yeniden açılıyor, kanamaya başlıyor. Bağışıklık sisteminin çökmesi gibi
bir şey; artık bütün hastalıklara açık hale geliyorsun. Her şey öldürücü
olabiliyor kalbin için. Seni hayatın zehirli yüzlerine karşı korunaklı kılan
bütün dirençlerini yitiriveriyorsun. Öyle bir şey.
Derdi olanın cümlesini tamamlamaya nefesi yetmez.
Gece her şeyin üzerini örter, diye düşünür insan. Oysa gecenin
örttüğünden çok hatırlattıkları vardır. Hatırlatırken sarstıkları, sarsarken
suskunlaştırdıkları, suskunlaştırırken acıttıkları.
Etrafımdaki herkes yalnızlığımı haksızlığıma delil olarak gösteriyor; oysa
yalnızlığım yürüdüğüm yolun zorluğundan kaynaklanıyor.
Artık kimseyle konuşmam gerekmiyor. Ben bu şehri susarak yaşama
bilgeliğine eriştim. Bu şehri susarak yaşayan mutsuz azınlığa dahil
olmaktan hiç gocunmuyorum. Gece ateşler içinde, kimsesizlikten
kıvranırken, alnımdan, koltuk altlarımdan, boynumdan, kasıklarımdan
kelimeler döküldü. Arkadaşımın memleketten getirdiği dışı mavi saten
kaplı ağır, apağır yorgan kelimelerimden sırılsıklam oldu sabahlara kadar.