Murat Adatepe

Murat Adatepe
@madatepee
şu kalbime dert diye yuva yapan kim? kitapyurdu.com/kitap/yasamak-s...
“Konuşmamız lazım...” Ama ben konuşmayalı çok uzun oldu
Reklam
Bu dünyada hiçbir düşmanım yok, çünkü en çetin kavgaları kendi içimde yaşıyorum. Kendim varken bana zarar vermesi muhtemel bir başkasına ihtiyacım yok.
Birine ne istediğini sormaktan nefret ediyorum. O kadar acınacak haldeyim ki birisi “Sadece yüzüme bak yeter!” dese, gücüm yok yüzüne bakmaya.
Kendi evinde yabancılık hissetmek, artık iflah olmamak demektir; bu keskin bir düşüşün işaretidir, herhangi bir müdahalenin, yardımın sonuçsuz kalacağının da. Bir an bile olsa “burası neresi, hangi oda nerede, ben neredeyim?” şaşkınlığına düşmek, yüksek düzeyli bir tehlike işareti olarak kabul edilmelidir.
Gözlerimi kapatarak, bölük pörçük uykumu ucundan bir yerden yakalama çabasına devam ettim. Gözlerini kapamak, kimi insanlar için böylesi zor, sıkıntılı anlarda gerçekleşsin istenilen beyhude bir kaçış girişimidir. Çaresiz insanlar son bir umut olarak, son bir kurtulma arzusuyla, toprağın altına girer gibi, karanlıkta bir okyanusun sularına dalar gibi gözlerini kapatırlar. Gözlerini kapamak çocukluktan kalma ilkel bir savunma silahıdır; hiçbir sorunu çözmez, sadece sen görmeden olup biter her şey. Bu da iyi bir şeydir.
Reklam