Açıkçası sıkı bir Batman hayranı değilim. Çünkü yıllardır sürekli aynı döngüleri görmekten sıkıldım. X adam şehirdeki insanların yarısını katleder, Batman gelir ve hapse atar... Bu döngü sayısız kez devam eder, Thorfinn'in aşırı uç pasifist ideolojisi gibi Batman'nın bu fazla çocuksu tarafına (amacının geçmişinin, yaşadıklarının farkında olarak) pek tahammül edebildiğim söylenemez. Bu tarz nispeten farklı şeyler okuyabilmek temayı nispeten katlanılabilir kılıyor. Çizgi romanın içinde Joker'in çok güzel bir metni var. Açıkçası kitabın kalitesini yükselten noktalardan bir tanesi. Batman'i ve bu garip çarpık döngüyü çok iyi özetliyor:
"HAHAHA! AH, HŞÇ SANMIYORUM, MADEM ÖYLE BÜYÜK DEDEKTİF, NEDEN PENCEREMİN ARDINDAN BENİ HİÇ GÖZETLEMEDİN? NEDEN KİMLİĞİMİ AÇIĞA ÇIKARMADIN? NEDEN GERÇEKTE KİM OLDUĞUMU, BUNA DÖNÜŞMEDEN ÖNCE KİM OLDUĞUMU AÇIKLAMADIN?"
Ayrıca eklemem gerek son yıllarda basılan çizgi romanlar arasında en kalitesizi olabilir. JBC keşke sürekli duyuru yapacağına biraz baskı kalitesini düzeltse. Çünkü öyle berbat bir baskıya sahip ki, ilk okumada sırt ve sayfalar birbirinden ayrılıyor. Kapak zaten Allah'a emanet hafif sert açarsanız ciddi ciddi kitaptan ayrılabilir... Absolute baskısı ile paralel okudum ve o baskı ile okuduğumu gerçekten hissettim desem yalan olmaz. Arada kulvar farkı var tabii ama okurken sayfaların ayrılmamasını sağlasalar inanın bu bile yeter.
Selam :)1000Kitap
Redemption Hills serisinin ikinci kitabını da bitirmiş bulunmaktayım. Birinci kitaptaki trentin kardeşi judu okuyoruz.
Ama nedense juda hiç ısınamadım. Trenti daha çok sevmiştim. Sadece kitaptaki olay akışını sevdim. Erkek karaktere acayip gıcık oldum. Madem bir çocuğun vardı. Neden peşine düşmedin. Hiç merak etmedin , anca gelmesini bekliyordum diyip durdu. Delirmemek elde değildi.
Kitap genel olarak güzeldi. Yazar yine sonda bizi şaşırtmayı başardı diyebiliriz. Kitapta bazı yerler çok uzatılmıştı. Mesele kadın karakter bir isim söyleyecek 300 sayfa bekledik yani bence bu kadar zor olmamalıydı. Sondaki olay çok yüzeysel kaldı. Daha da derinlemesini okuyabilirdik. Kadın karakterin çektiği acıları okumak isterdim. Ama maalesef oralar yüzeyseldi. Ama kitap güzeldi. Serinin diğer kitaplarını merakla bekliyorum...
Reklam
Yabancı ~Psikoloji
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum” cümlesiyle çarpıcı bir başlangıç yapıyor yazar.
Ve şu cümle ; “Annemi elbette çok severdim; ama bu bir şey ifade etmezdi ki. Sağlıklı bütün insanlar, sevdiklerinin ölümünü az çok arzu etmiştir.” bizi ilginç bir hikayenin beklediğinin habercisiydi
Hikaye de kahramanın asıl adını yazmadı yazar ama soyadı vardı.
Kendine ve topluma yabancılaşmış bir adamın hikayesi.
Hayatı sorgulyan ve anlamsız bulan kahraman sırf topluma ve kendine yabancılaşmasından dolayı yargılanır ve idam edilir
Mahkemede şöyle bir cümlesi vardır;
“Bu işin benim dışımda görülüyor gibi bir hali vardı. Her şey, ben karıştırılmaksızın olup bitiyordu, kaderim bana sorulmadan tayin olunuyordu ... İyi düşününce söylenecek bir şeyim olmadığını anlamaktaydım. Kendi kendimi seyrediyormuş gibi bir hisse kapıldım.”
Bu düşünce ,yabancılaşma kavramını ne kadar benimsediğini anlatıyor...
Ve idam kararını duyunca Camus kahramanına şunları söyletir;
"Herkes bilir ki, hayat yaşamak zahmetine değmeyen bir şeydir, aslında otuz ya da yetmiş yaşında ölmenin önemli olmadığını bilmez değildim, çünkü her iki halde de gayet tabii olarak başka erkekler ve kadınlar yine yaşayacaklar ve bu binlerce yıl devam edecektir... İnsan madem ki ölecektir, bunun nasıl ve ne zaman olacağının önemi yoktur"
Kitap boyunca dünyanın boş ve manasız olduğu vurgulanıyor...Hayat yaşamaya değmez...
Yabancı’yı okurken, bütün olağan dışılığına rağmen öykünün doğallığı, kahramanın ölümü kabullenişindeki doğallık ,hiç telaş etmemesi insanı rahatsız ediyor...
Kitap , derinlik sevenler için♡
Yine sabahlayrak kitap bitirdiğimiz birgün 2:50
Hepinize selamm! Hizmetçinin ikinci kitabının incelemesiyle karşınızdayım. Hem spoilerli hem de spoilersiz olacak. Ona göre uyarı koyacağım.
Öncelikle başlarında sıkıntıdan baygınlık geçirdim. 
Hizmetçi de başından itibaren olayların içine giriyorduk ve her bölüm sonu heyecanlı bitiyordu. Sürekli sayfaları çevirmek istiyordum. Ama bu kitapda böyle olmadı maalesef. Ne olduysa son 100 sayfada oldu. Ama o 100 sayfayı da soluksuz okuduğumu söyleyebilirim. Sonuyla Hizmetçi yi açık arayla geçti. Bakalım diğer kitapta ne olacak?
SPOİLERLİ KISIM
Şimdi... Okurken şöyle dedim Wendy şeytana pabucunu ters giydirir. Ama sonra fikrimi değiştirip Millie'nin daha tehlikeli olduğuna karar verdim. Kız iki dakikada iki insanın da sonunu getirdi. Ayrıca olayları bu kadar iyi planlayıp buna bir intihar süsü vermesi de zekiceydi.
Öte yandan Wendy...
Herşeyi güzel planlamıştı fakat belli ki sonunu hesaba katmamış. Hele o adam yok mu? Russell. Adamın ne ... olduğu belli değil. Karısını aldatacak kadar aciz, ama adam öldüremeyecek kadar iyi kalpli. Başta aldatıyor karısını sonra da "ben söylerim boşanırız, sonra da senle evleniriz" yok ya. Ee madem başta karına söyleseydin ben senden boşanacağım diye.
Wendy'de keşke sevse adamı. Adamı sevdiği için yapmıyor ki. Wendy kendine koca aramıyordu, kocasını öldürmesine yardım edecek bir aptal arıyordu ve buldu. Tabi o adam bir "melek" çıkınca işi kendisi yapması gerekti, adam görevini yerine getirmemiş oldu ve o da bunu açıkça belirtmek için şu cümleleri kurdu:
"Russel gülümsediyse de yüzünde bir gerginlik vardı. Douglas'ı öldürmek istemediğini saklamamıştı. Kendisi mutfakta saklanırken pis işi bana yaptırmasına hâlâ inanamıyordum. Eh, mutlu değilse şirret karısına geri dönebilirdi, ben kendime milyon dolarımın tadını birlikte çıkaracak yeni
Hizmetçi de başından itibaren olayların içine giriyorduk ve her bölüm sonu heyecanlı bitiyordu. Sürekli sayfaları çevirmek istiyordum. Ama bu kitapda böyle olmadı maalesef. Ne olduysa son 100 sayfada oldu. Ama o 100 sayfayı da soluksuz okuduğumu söyleyebilirim. Sonuyla Hizmetçi yi açık arayla geçti. Bakalım diğer kitapta ne olacak?
SPOİLERLİ KISIM
Şimdi... Okurken şöyle dedim Wendy şeytana pabucunu ters giydirir. Ama sonra fikrimi değiştirip Millie'nin daha tehlikeli olduğuna karar verdim. Kız iki dakikada iki insanın da sonunu getirdi. Ayrıca olayları bu kadar iyi planlayıp buna bir intihar süsü vermesi de zekiceydi.
Öte yandan Wendy...
Herşeyi güzel planlamıştı fakat belli ki sonunu hesaba katmamış. Hele o adam yok mu? Russell. Adamın ne ... olduğu belli değil. Karısını aldatacak kadar aciz, ama adam öldüremeyecek kadar iyi kalpli. Başta aldatıyor karısını sonra da "ben söylerim boşanırız, sonra da senle evleniriz" yok ya. Ee madem başta karına söyleseydin ben senden boşanacağım diye.
Wendy'de keşke sevse adamı. Adamı sevdiği için yapmıyor ki. Wendy kendine koca aramıyordu, kocasını öldürmesine yardım edecek bir aptal arıyordu ve buldu. Tabi o adam bir "melek" çıkınca işi kendisi yapması gerekti, adam görevini yerine getirmemiş oldu ve o da bunu açıkça belirtmek için şu cümleleri kurdu:
"Russel gülümsediyse de yüzünde bir gerginlik vardı. Douglas'ı öldürmek istemediğini saklamamıştı. Kendisi mutfakta saklanırken pis işi bana yaptırmasına hâlâ inanamıyordum. Eh, mutlu değilse şirret karısına geri dönebilirdi, ben kendime milyon dolarımın tadını birlikte çıkaracak yeniUzun İnce Bir Sürgün'deyim·136 syf.·
8/10
2026 169. kitabı
İzmir'den İstanbul'a gelirken aklımda herhangi bir kitap yoktu. Benim derdim başka şeylerdi. Kullanılmayan istasyonlar, terk edilmiş yapılar, unutulmuş bekleme salonları, insanların çekilip gittiği yerlerde geriye ne kaldığı.
Akşama doğru Sirkeci Garı'na vardım.
Gün ışığı çekilmeye başlamıştı.
Kalabalıkların ilgilenmediği tarafa doğru yürüdüm.
Rayların bittiği, seslerin azaldığı yerlere.
Orada gördüm onu.
Hurdaya ayrılmış eski bir vagon.
Boyasının büyük kısmı dökülmüş, camlarının bazıları çatlamış, içi karanlığa terk edilmiş.
Kapısı yarı açıktı.
Merak edip içeri girdim.
Telefonun fenerini açınca yılların bıraktığı izler ortaya çıktı.
Yıpranmış koltuklar.
Kararmış metal parçalar.
Tavana tutunmaya çalışan kablolar.
Sanki zaman burada çalışmayı bırakmıştı.
Binlerce insanın üstüne oturarak eskittiği bir koltuğa oturdum.
Tam o sırada aklıma bir kitap geldi.
Aytuğ Akdoğan 'ın 
Sürgün'ü.
Kitabı düşünmeye başlamamla birlikte diğer benlerim de ortaya çıktı.
Ravi karşımdaki koltuğa geçti.
Hiç pencere kenarına oturdu.
Münzevi ise koridor boyunca yürüyüp vagona göz gezdirdi.
Sonunda durdu.
Burası uygun dedi.
Neye.
Bu kitaba.
Aytuğ Akdoğan 'ın Sürgün'ü.
Kitabı düşünmeye başlamamla birlikte diğer benlerim de ortaya çıktı.
Ravi karşımdaki koltuğa geçti.
Hiç pencere kenarına oturdu.
Münzevi ise koridor boyunca yürüyüp vagona göz gezdirdi.
Sonunda durdu.
Burası uygun dedi.
Neye.
Bu kitaba.*belki de bulduğuna kandın*
Kitap o kadar kötü ki harika bulanlara hayret ediyorum. Hemen hemen her sayfada aynı şeyler yazıyor ibrahim yürüdü, o kadar çok yürüdü ki, adam güldü, ibrahim anlamadı, ibrahim susadı, adam sırıttı, o kadar çok yürüdü ki.
Bu tarza bilinç akımı da akışı da denmemeli; çünkü bu kadar bilinçsizce bir şey görmedim. Bir mantıklı kelam için bir milyon boş yapmak... Belki ben de buyumdur, belki çok insani bir huydur, ama okunmuyor, "akmıyor".
E madem niye aldın kitabı derseniz, adı sanki ismet özel şiiri gibiydi.
Reklam
Reklam