Amatör Bir Fikir İşçisi
@mahmutt
Reklam
Belki de bu sayede hayat devam ediyordu. Kimse, neye neden olduğunu önceden
bilemediği için... Çünkü her davranışının zaman içindeki bütün sonuçlarına önceden
tanıklık eden kişinin ilk tepkisi, büyük ihtimalle, durmak olurdu. Durmak ve durdurmak.
Dehşet içinde. Hareket etme korkusundan kalbi durana kadar. Çünkü her hareketin nihai
sonucu acıydı ve belki de, insanoğlu bunu bilse, hiç doğmazdı. Belki de daha kötüsü,
bütün bunları bilse de doğmaya devam ederdi. Ne de olsa, insandı ve doğası gereği
arsızdı.
Bahçe kapısının üzerinde büyük tabelayı görünce, adı Umut olan ne çok şey var, düşündü Derdâ. Demek ki insanların sokakta yürürken, günde bir kez de olsa umut kelimesini bir tabelada okumaya ihtiyaçları var.
İnsanların yüz binlerce senedir kelime türetmekle uğraşmasına rağmen hâlâ yeterince kelime bulunmayışı ilginç değil mi?
