Kalbim hüsnüyusuf mahrem bahçelerinde
solgun serin bir alev yayılıyor içime
sisli, derin bir rüya görüyor kaldırımlar doğusunda pervâsız kıyâmeti feleğin
batısında amansız fırtınalar
kaygılanma ey benim âvâre gönlüm
âşinâsın güzeller ülkesinin sihrine
ölümü ilkbahara çağıran çiçekleri
göğsüne koy ve yürü ayrılıklar şehrine
sen bayılma sultanım, sana baygındır deniz sevda teknelerine boşaltır onurunu ışıltısı kaybolan duygu fenerlerinin
hırçın dalgalar gibi incitir gururunu
sen yorulma, yorgundur sana her ân bendeniz
Sayfa 26
İnsan kendini korur, insan dışarıya set çeker. Kapı durdurur ve ayrı tutar.
Kapı mekânı kırar, onu böler, geçişime müsaade etmez, bölüşümü şart koşar: Bir yanda ben ve benim ev, mahrem, yuva (mülkiyetimle dolup taşan mekân: Yatağım, duvardan duvara halım, masam, daktilom, kitaplarım, La Nouvelle Revue Française sayılarım...), öbür yanda başkaları, dünya, toplum, politika. Birinden diğerine keyfince geçip gidilemez, birinden diğerine ne bir yönde, ne aksi yönde geçiş yapılamaz: Geçmek isteyen parolayı söylemek zorundadır, eşiği aşmak zorundadır, izin belgesini göstermek zorundadır, iletişim kurmak zorundadır, tıpkı dışarıyla iletişim kurmak isteyen bir mahkûm gibi.
Sayfa 66 - Everest yayınları 2023
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Peygamberimiz (asm) niçin çok evlenmiş?"
"Bununla O(asm), ümmetine misal olmuş; kız almış, dul almış, böylece bu hallerdeki kadınlarla evlenebileceklerini ümmetine göstermiştir. Aynı zamanda bu kadınlarla İslamiyet üniversitesinin kadınlar kürsüsünü kurmuş ve mahrem meseleler bu kürsülerde bütün Müslüman kadınlara anlatılmış. Bir de; siyasî sebepler var...
İki insanın paylaşabileceği en mahrem duygu aşk ya da tutku değil, acıdır.
Biri bana sadece "iyi yüzünü", sadece mutlu bir ışık altındaki görüntüsünü gösterdiğinde, ancak genel bir prensibin işleyişini görürüm. Bana kötü yanını gösterdiğinde, o kişiyi tanımış olurum çünkü kişisel ve mahrem mücadelelerini ortaya koyan yanı tam olarak burasıdır.
Müminler saadete ermişlerdir.Onlar ki, namazlarında derin saygı içindedirler.Boş ve yararsız şeylerden yüz çevirirler;zekâtı verirler;Onlar, eşleri ve cariyeleri dışında, mahrem yerlerini herkesten korurlar. Doğrusu bunlar yerilemezler.Şu halde, kim bunun ötesine gitmek isterse, işte bunlar, haddi aşan kimselerdir.” (Mü’minun 1-7)
