Fakat içimizde, bizim “ahlak” tarafımızda hiçbir şekilde münasebete geçmeyerek hadiseleri muhakeme eden, neticeler çıkaran ve tedbirler alan bir “hesabi” tarafımız vardı ve lafta değilse bile fiilleri daima galip çıkıyor ve oluyordu.
“Gerçek sevginin bittiği yerde sevgisizliğiyle, kabalığıyla, utanmazlığıyla başlayan ahlak bozukluğunu şimdi bütün anlamsızlığıyla, örümcek iğrençliğiyle görüyordum. “