Sevgili evladım!
Eylemlerin, sözlerin ve şeylerin atfedilen önemden bağımsız değerlendirilmesi gerektiğini idrak ettiğinde düşünmek için geç kalmış olacaksın. Çünkü aslı üzerinde tartışacak bir şey kalmayacak; adeta gölgeleri kovalamaya mecbur kalacaksın. Bilesin ki anlam denilen şey tamamiyle insan yaratımıdır, hiçbir şeyin özünde bulunmayan takdiri bir durumdur. Ayrıca bir kader yaratmak çılgınlığını da rafa kaldırmalısın. Nitekim yaşamak başlı başına kaderdir. Geçmiş ile geleceğin kaygılarına asla kaderini tayin etme cüreti ve hakkı verme. Vaktin evlâdısın sen. Rasûl gibi ol! Anda ol, geçmişi bil ama gelecekle ilgilenme.