Cumhuriyet dönemi edebiyatının, okumuş olduğum birkaç kitap yüzünden vasat olduğuna kanaat getirmiştim.Ön yargılarımı ahmet hamdi tanpınarın yıktığını söyleyebilirim.Dili ağırdı.Dilinin bana ağır gelmesinin sebebi yeni dönem Türkçe kelimelerin batıya odaklı olması ve sürekli olarak bu kelimelere maruz kalmamdan dolayı idi.Böyle önemli eserleri okuduğumda aslında Türkçeyi ne kadar kısır kullandığımın farkına varıyorum.Evvela böyle önemli yazarlarımızdan habersiz yaşayışımızın utancını, değerli öğretmenlerimizin harika birikimlerini bize zerkedememesindendir diyorum.Bu fikirlerimi sizlere sunduktan sonra kitap hakkında şunları söylemek istiyorum.Dünya edebiyatı klasik versiyonlarının çoğunu katlayacağını düşünüyorum.Daha iyi anlayabilmek için okuyanın birikimli olması gerektiğini düşünüyorum.Olay işleyişi sırasında anlattığı kişileri ,kitapları ve olayları bilmeden hazzın doruğuna çıkılamayacağını gördüm.Kitabın karakterler üzerinden anlatılması zihninizdeki örgüyü zorlayacaktır.İnsanın kendi ile olan muhasebesini,Allahın öldürülebilir olup olmadığı,sosyal buhranlar,aşk ve daha sayamadığım çoğu hissiyatlar nakış gibi işlenmiş.Mümtaz ile Nuranın aşkına sirayet eden Suatın karamsarlığı hepinizi üzecektir.Keyifli okumalar diliyorum şimdiden...