Altay Cem Meriç sosyal medyada paylaştığı içeriklerle, zaman zaman içine çekildiği sansasyonel tartışmalarla zihinlere yerleşen bir doktor. Mesleki unvanlar her ne kadar arızi bir mahiyet taşıyor olsa da kişiye dair bilgi verebilirlik yönünü de taşımakta. Tanınması, sahiplenmesi ve kalplerdeki evlere iştirak etmesi -en azından/ sadece- bununla izah edilen bir husus değil elbette. Zira insan yalnızca aynı mayayı, yarayı taşıması hasebiyle birleşmez. Bazen aynı istikamete yönelmesi sebebiyle de yakınlaşıp birleşebilir.
Kısa zamanda çok satan kitap telif etmesini ben buna bağlıyorum: İstikametin ve umudun bir olması...
Bu süreğen muhabbet ise, zannımca, birliğin iffetini koruyacak nitelikteki insanlara nasip oluyor. Biz de bu nasipten istifade etmek maksadıyla kitabı okuduk ve tahlil ediyoruz.
Kitap, küçük hacimli bir eser. Alışılmış kişisel gelişim kitaplarından nispeten ayrılmasının sebebi gerçek yaşamımızda uygulanabilir tavsiyeler barındırıyor olmasıydı. Bir seyir zevki kaygısı taşımaksızın okunduğunda kaçınılmaz tesirlere gark edebilir insanı.
Kitap 6 bölümden oluşuyor.
Birinci bölüm: Öğrenmeyi öğrenmek
İkinci bölüm: Deneyim, Müşahede
Üçüncü bölüm: Kaynak seçimi
Dördüncü bölüm: Zaman yönetimi
Beşinci bölüm: Okul/ Akademi
Altıncı bölüm: Sonuç
Kullanılan dil gayet sade ve anlaşılır, hatta bilinçli tercih edilmiş. Sadece yazı puntosu bana biraz küçük geldi. Okuma esnasında rahatsızlık verdi. Fakat okuma sebebinizi göz önünde bulundurursak öğrenme iştahı elbette bunları tolere edecektir. Diğer hususa gelecek olursak, içerik zannedildiği gibi bir çırpıda insanı atağa çıkaracak nitelikte değil. Fakat çoğumuzun yaşamında yeri olan arızalara işaret ettiği, dolayısıyla bunları nasıl hallettiğini tecrübeleri üzerinden aktarması; dağınık planlarla, konularla ve sair