Fatma Ü.
@mangaritaba
Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da yetmiyor.
Ama keder, dilediğin kadar
40 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Kimisi hiç sesini çıkarmaz, o güne kadar hayatı, sağına soluna bulaşmadan dümdüz sürdürür ama avın avlandığı tavın tavlandığı o son gün geldiğinde dümeni kırıp belirsiz bir yöne doğru kıçın kıçın yol alırdı. Eğer insan bir hayvan olsaydı, bu, sürüden kopuş ve ölüme doğru gidiş demek olurdu. Köyler, geriye doğru kayarken ölmeden önce insanın tutunabileceği son yerlerdi.
Sayfa 95
Bazılarını yaşatan müphem şeylerse bazılarını öldüren de hastalık, açlık, haylazlık gibi kesin şeylerdi.
Sayfa 152
Dünya kâlu beladan bu yana büyük adaletsizlikleri cinnetle, cehennemle, depremle gideriyor, küçük adaletsizlikleri ise kopillerle köpeklere havale ediyordu.
Sayfa 216
Duyabilenler için zaten kalpler ayaklardan fazla ses çıkarırdı.
Sayfa 145 - Doğan Kitap
O da biliyordu ki, herkesin ruhunu bedeninin çarmıhına gerdiği, bırakın acıyı, sevincin bile paylaşılamadığı bir dünyada, kimse boyunu incelik ve derinlikle ölçmeye kalkmazdı.
Sayfa 98
