İşte o zaman karşılaştığım her insanı farklı görmeye başladım. İnsan vardı ve bir de yanında küçük bir kuyu. Yatağının yanında duruyordu ve her akşam geçmiş günü yutuyordu. Benim ve kardeşleriminkiler gibi neredeyse boş kuyular da vardı, nenemin dedeminkiler gibi neredeyse dolmuş olanlar da. Dolmaya yüz tutmuş kuyular beni ağlatıyordu.