Fatma Ü.
@mangaritaba
Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da yetmiyor.
Ama keder, dilediğin kadar
40 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nasıl ki eşyayı değerli kılan “yeni” olması değilse bireyi değerli kılan da “yarasız” olması değildir, yaşanmışlığıdır.
Sayfa 126
İç Hesaplaşma
“Kurban, kendindeki bir yaşam belirtisi olarak acıyı izler, hatta ona gömülür. Sonra acının içine hesaplaşmalar karışır. Dış dünyadan öylesine soyutlanarak ki suçun izlerini, cevapları verecek tek kişi olan kendinde arar. Kendini yargılar. Çünkü birilerini mahkemeye çıkarmak zorundadır ve elindeki tek kişi kendisidir. Suçlayıcı bir yargıç, davasına sahip çıkamayan bir avukat, cezasını umursamayan bir sanık olur. Ceza fark etmez çünkü önündeki tüm yol anlamını yitirmiştir. Dünya onun için susmuştur. Üstelik dönüştüğü bu yeni insanla aynı bedende yaşamak zorundadır. O yeni insan üzülmüş, hırpalanmış, kendini koruyamamış ve yenilmiş yeni kişiliğidir. İnsanın kendine hapsedilmesinden daha ağır ne olabilir ki?”
Sayfa 67
8/10
2021 3. kitabı
Cengiz Aytmatov hikayedeki kahraman çocuk için, ona acımanın o kadar önemli olmadığını ona acımaktansa her şeyden önce onu anlamak gerektiğini söyler. Bu şekilde kendisini, böyle bir son ile hikayesini bitirdiği için eleştirmenlere karşı savunur. Ve ekler “Tarih iyiye doğru ilerliyor. Ama bu demek değil ki, kötülük kökünden kazınmıştır.”
