Sabahattin Ali’nin okuduğum 4. kitabı ve ilk öykü derlemesi. Yazarımızın kalemi inanılmaz kuvvetli. Nereden methetmeye başlayacağımı bilemiyorum. “Böbrek” isimli öyküsünü okurken yaşananlara şahit olmuş gibi etkilendim. Normalde öykü kitapları gerek karakterlerin gerekse olay örgüsünün sürekli değişmesinden dolayı okuması uzun zamana yayılan türlerdir. Bu kitap benim en kısa zamanda zevkle okuduğum ilk öykü kitabı oldu. Hem Tolstoy’dan hem bizden izler taşıyan bölümler de vardı. Özellikle kitabın sonundaki masallar kısmı. Ne diyebilirim ki...Keyifliydi. Alın, okuyun, hediye edin.
Kendimi hiçbir zaman ikinci derece bir rolde göremiyordum. Gerçek hayatta en sonuncu kademeye isyansız katlanabilmem bu yüzdendi.  ya kahraman ya da çamurdan; ikisinin ortası yoktu. Beni mahveden de buydu zaten. Çünkü çamurdayken, başka zamanda kahramanım, yalnızca kahramanlar çamurun içinde gizlenebilirler diye kendimi teselli ediyordum.