“Önce hangisi vardı? Müzik mi, mutsuzluk mu? Müziği mutsuz olduğum için mi dinliyordum? Yoksa müzik dinlediğim için mi mutsuzdum? Tüm o albümler sizi melankolik bir insana mı dönüştürüyor?”
"Adın nedir senin?" diye soruyorlar. Bir adım olduğunu sanıyorlar. Oysa yoktur adım. Hepsini attım; ne adım vardır, ne yurdum. Ben varım yalnız. "Adın nedir?" İnsan. "Kaç yaşındasın?" Saymadım. İstesem de sayamazdım zaten. Her zaman vardım, her zaman da var olacağım çünkü.