İnsanı insan yapan, yüzüne güzellik katan ve onu sevdiren tek şey kalbinin temizliğidir. Yoksa hepimiz aynıyız, etten ve kemikten oluşmuş bedenleriz.''
Kazanmak istiyorsam, sahip olduğum her şeyi ortaya koyacaktım. Büyük bir bedel ödeyecektim, belki de acı bir bedel olacaktı bu. Korkutucu olabilirdi;ama sonunda zafere ulaşacaktım..
Ömründen bir yaprak daha eksilirken,
Yaşamak için iyi bir neden ararsın.
Sonra bir ses gelir dokunur,
Kendi bedeninde unuttuğun kalbine.
Saklı coşkuların çıkar saklandıkları köşelerden.
İsimsiz bir umut doğar kafdağının ardından.
Mazinin tozlarını silkeleyip ruhundan,
Yeniden düşersin sevdanın yollarına.
Hiçbir yol getirmese de onu sana;
Bilirsin orada olduğunu ve beklediğini.
Yakasında; umut kırmızısı bir karanfille...
NİLGÜN YILDIRIM
Seni yolcu ettiğim rıhtıma artık günde bir gemi yanaşıyor.
Ve ben her gün,
Ufukla denizin kesistiği noktadan gözümü ayırmıyorum.
Önce simsiyah bir duman yükselecek gökyüzüne.
Ardından bir gemi gorülecek uzaktan beyaz bir nokta gibi.
Heran yaklaştıkça daha bir heybetlenip büyüyecek.
Yüreğim martı çığlıklarıyla rıhtıma koşacak.
Biliyorum,
İçinde umutlarım kaybolan yıllarımla.
O gemi bir gün gelecek.