Kitab Levi üslubunda; axıcı, maraqlı və mən deyərdim yenə də "Yerlə göy arasındadır" (Yeri gəlmişkən, müəllifin ilk əsərinin adı da məhz belədir "Yerlə göy arasında") Mən bu bənzətməni niyə etdim? Çünki Levi həmişə qəhrəmanlarına elə fantastik şanslar verir ki, kitabları maraqla oxunur. Bu dəfə müəllif öz qəhrəmanı Endryu Stilmana ölümündən sonra onu kimin öldürdüyünü öyrənməsi üçün vaxt və şans verir.
Kitab Madam Dü Defanın "Başqalarından imtina etdiyimiz kimi, özümüzdən də imtina edə bilsəydik çox xöşbəxt olardıq" sözləri ilə başlayır. Əsər boyu baş verən hadisələr bizi yenə bu cümlələrə gətirir.
Endryu jurnalistdir və öz həmkarları arasında rəqabət hissi yaradan insandır.
Endryu jurnalist araşdırmasının gedişində öz uşaqlıq sevgisi Valeri ilə rastlaşır və onlar yenidən birlikdə olmağa qərar verir. Bu qərar onları evliliyə qədər aparır. Lakin Endriyunun qərarsızlığı və hərdəmxəyal olması bu toyun baş tutmamasına gətirib çıxarır. Belə ki, Endryu toyu günü nişanlısını tərk edir və restoranda görüb heç tanımadığı bir insanın ardından gedir. Bu gedişlə Valeri həyatının ən ağır zamanlarını yaşayır.
Bundan sonra Endryu Stilman səhər idman qaçışı zamanı naməlum şəxs tərəfindən ölümcül bıçaqlanır. Jurnalist huşunu itirir və özünə gələndə həyatının 2 ay öncəki gününə qayıtdığını anlayır. Tale ona 2ci dəfə şans verib, bircə Qatili tapmaq qalır..
Stilmanı öldürmək istəyənin kimliyi sizi çox təəccübləndirəcək və sonda ona qalan elə Valeri olacaq
Kitabı oxumayan kitabsevər dostlarıma mütləq önərirəm. Xoş mütaliələr! Kitabı oxuyanlar rəy bölməsində kitabla bağlı təəssüratlarını mənimlə bölüşə bilərlər
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Xoşbəxtliyin sahibi yoxdur.Bəzən onu icarəyə ala bilmək şansımız olur və biz icarədara çevrilirik. Kirayənin haqqını isə daima ödəmək lazımdır. Əks halda qapı arxasında qalarıq.
Mark Levi “Bəlkə də bu bir həqiqətdir"
I'm old like the world, I who speak to you.
In the dark of origins
I swarmed in the blind furrows of the sea,
Blind myself: but already I wanted the light
When I was still lying in the sea floor's filth.
I swilled salt with a thousand infinitesimal throats;
I was a fish, sleek and fast. I avoided traps,
I showed my young the sidewise tracks of the crab.
Taller than a tower, I offended the sky,
The mountains trembled at my storming step
And my brute hulk obstructed the valleys:
The rocks of your time still sport
The incredible mark of my scales.
I sang to the moon the liquid song of the toad,
And my patient hunger perforated wood.
Impetuous skittish stag
I ran through woods that are ashes today, and gloried in my strength.
I was drunk cicada, astute horrendous tarantula,
And salamander and scorpion and unicorn and asp.