Azra
@marsel_sisu
Sen yoksun ve yokluğun, varlığından daha çok yer kaplıyor.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Yanlış zamanda yanlış ortamda yaşanan aşk1000Kitap
Shakespeare aşkı pembe bir masal gibi anlatmıyor.Tam tersine nefretin körlüğünü aile baskısını aceleciliği ve iletişimsizliği gösteriyor. Açıkçası hikâyenin en zayıf yanı karakterlerin aşırı hızlı karar vermesi. Birbirlerini doğru düzgün tanımadan evlenmeleri gibi gibi çok ani gelişiyor bazı olaylar. Romeo özellikle çok dengesiz bir karakter. Bir gün Rosaline için üzülüyor ertesi gün Juliet için ölmeye hazır. Bu yüzden okurken Romeo’yu romantikten çok fevri buluyorum. Juliet ise bana göre Romeo’dan daha iyi yazılmış. Birçok zor durumda mantıklı düşünmeye çalışıyor ve kendi kararlarını vermek istiyor. Bir de ödedikleri bedelin ağırlığı içimde bir ukde olarak kalıyor. Yetişkinlerin başarısızlığı gençlerde bir yük oluyor ve hiçbir yetişkin durumu sağlıklı yönetemiyor. Olan gençlere oluyor. Yine de çok güzel işlenmiş bir oyun olduğunu düşünüyorum. Sürekleyici ve merakla devamını öğrenmek için can attığım bir kitap oldu. Ayrıca Shakespeare’in kalemini gerçekten hem başarılı hem de akıcı bir şekilde güzel buluyorum.
Hikaye derlemesi1000Kitap
En sevdiğim şüphesiz “Gamsız” dı kesinlikle çünkü kendimi gördüm diyebilirim. Karakterle empati kurmama gerek kalmadan kendimle bağdaştırdım. “Prater’de İlkbahar” hikayesi de en beğenmediğim oldu. Nedenine gelecek olursak eğer yarım kalmışlık hissiyatını göz ardı edemedim. Biz getirmeliyiz hayal gücümüzle Marsel diyebilirsiniz belki de ama bence hikayenin genel olarak bir eksikliği var. Öylesine yazılmış, karalanmış veya tamamlanmamışlık söz konusu. Daha derin işlenebilirdi, aceleyle bitirilmiş gibi durmazdı. “O muydu?” hikayesi aslında güzeldi en derin işlenen hikayeydi ve düşüncelere dalmamı sağladı. Etik olarak kendimi sorguladığım ve ben olsam ne yapardım dediğim yerleri çok oldu. Yine de dediğim gibi favorim “Gamsız”. Son olarak değinmek istediğim hikaye olan “İki Yalnız Hikaye” aslında güzeldi ama anlamlı kısa bir hikayeden ibaretti gerçekten. Sanki kısa bir ders çıkarma animasyonunun edebiyat açısından değerlendirilip önümüze getirilmesi gibi hissettirdi. Genel olarak hepsini beğendim ve tek oturuşta bitirdim kitabı. Eğer sıralamam gerekirse hikayeleri kendi aralarında
1-Gamsız
2-O muydu?
3-İki Yalnız İnsan
4-Prater’de İlkbahar
Beğendim ama...Duygu ve Düşünce
Kitap genel olarak akıcıydı ama keşke diğer karakterlerin gözünden de okusaydık demedim değil. Tek bir karakterin bakış açısını yetersiz buldum. Ayrıca aşktan ziyade bir takıntılı ruh hali söz konusuydu bence. Yoshiko’yu değil de, ona karşı bir şey hissetmenin heyecanını seviyordu. Yaşamanın heyecanına bir sebep veya hissettiği yalnızlığın getirdiği boşluğu dolduracak bir umuttu, Yoshiko. Yine de dediğim gibi Yoshiko gözünden de bakabilirdik bence en azından ama Tanaka olsun, Tokio’nun karısı olsun veya Yoshiko’nun ailesi gibi karakterler çok soyut kalmış. Varlar ama yoklar gibi hissettiriyor. Daha çok özenilebilirmiş yan karakterler açısından.
Ne kazanını var bu hikayenin ne de kaybedeni sadece ölümün gerçekliğini yüzümüze vuruyor. İnsanların düşüncelerinin ne kadar zehirli olabileceğini gösteriyor. Doğruyu kendine göre bilmek yani neyin doğru olduğuna karar vermek şahsi görüşlerimizden oluştuğunu ve herkesin kendi doğrusunun bulunduğunu sunuyor.
