Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Kutluhan Yıldız
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
68
Basım Tarihi:
11 Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1935
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Adı:
War er es?
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9786257300308
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Allah kahretsin hepinizi!!!!! Bir ceset gibiyim sizin yüzünüzden...sevmek bu kadar zor muydu?
Eğer sevmeyecekseniz bir şeyi onu doğurmayın, ya da onu hayatına almayın, ne bir insanı ne de bir hayvanı, sevmemek, sevilmemek insanı canavara dönüştürüyor, dönüştüğümde anladım...
Aşağılanmak, eksik olmak, sizlerden farklı olmak yeterince benden çok şey aldı zaten...neden bir katile dönüştüm ben!!!! Biraz olsa sevseydiniz beni, korktuğum o yaratık olmayacaktım belki...
Dalga geçtiler, aşağıladılar insanı, önce ruhunu öldürdüler, canavara çevirdiler, bir gün o canavar bile kendine katlanamadı, sonsuzluğa teslim etti kendini...belki de bunlar intihar değildi, cinayetti....
Bu travmalarla dolu, tek başıma kaldığımda bile susturamadığım o sesleri, bana bakarken gördüğümüz o iğrenç mide bulandırıcı bakışlarınızı, bu hayatı istemiyorummmm!!!
Evet tekrar Zweig kalemiyle baş başa kaldık, özellikle O muydu? Ve Gamsız başlıklı bölümü çok beğendim, İki Yalnız İnsan bölümü de fena değildi ama Prater de İlkbahar bölümü bana pek geçmedi...Bu 4 farklı hikayeden oluşan eseriyle tanışmış olduk....
.......Herkese Keyifli Okumalar Diliyorum......
O Muydu?
Eser 4 kısa hikayeden oluşuyor. Su gibi akıp gidiyor, başlamanızla bitirmeniz bir oluyor. İnce bir kitap olmasına rağmen içerik dolu dolu. Psikolojik tahliller ustaca işlenmiş. Bitirmiş olmama rağmen hala aklımda "O muydu?" sorusu dolanıp duruyor. Genelde kısa hikayeleri okurken çok keyif almayan biri olarak okuduğum eserler arasında hoşuma giden bir yapıt oldu.
Stefan ZWEIG psikolojik açıdan yoğun karakterlerin yazarı... Bu kitabında genellikle insanlara ait olduğunu düşündüğümüz kıskançlık, sadakat, çaresizlik ve sevgi gibi duyguları hayvan sevgisi ve nefretiyle birleştirerek anlatmış. Yine çok güzel anlatmış. Gerçekten o muydu? Bir hayvan bu kadar kıskanç olabilir mi? Bir insan hayvanların davranışlarından bu derece manalar çıkarabilir mi?
Kitaba adını veren "O muydu?" hikayesi dışında "Gamsız, İki Yalnız İnsan ve Prater'de İlkbahar" adlı kısa öyküler de yer alıyor. İlk hikaye dışındakiler çok yüzeysel kalmış. Hikayelerin başlamasıyla bitmesi bir oluyor adeta.
O muydu hikayesi ise, emekliliğini yaşamak için kırsala gelen bir çift ile onlara komşu olarak gelen uzun yıllardır çocuk sahibi olamayan çifti konu ediniyor.
Hikayedeki en ilgi çekici karakter ise kuşkusuz tüm duygularını abartılı bir şekilde yaşayan John idi. Sevgisi bile etrafındaki insanları boğan bir çembere dönüşüyor. Çocukları olmayan bu çiftin bir köpeği sahiplenmesiyle John'un bütün ilgisi ona kayar.Artık onun hayatının merkezinde köpeği Ponto vardır. Ta ki hayatındaki mucize gerçekleşene kadar. Hikaye daha sonra trajik bir olayla sona erer.
Kitap ''hayatlardan oluşmuş cümleler birliği, hayat tahlilleri ve düşüncenin psikolojik açıları'' değil mi?
Hayatımız da o muydu? dediğimiz anlar oldu; sevgimize engel olanlar, mutluluğumuzu çalanlar ve bizi alışıla gelmiş sevginin dışında sevgisiyle bunaltanlar olmuştur. Gereğinden fazla bir çiçeğe fazla su vermekte zararlı, bir insanı John'un aşırıya kaçmış sevgisi de içten olsun veya olmasın zararlıdır. O muydu? sorusuna ise cevabım John olabilir.
Kitap 4 kısa hikayeden oluşmasına rağmen büyük psikolojik açıdan iç dünyamıza bakan, telafisi olmayan sorunlarımıza değiniyor.
Bu hikayelerin de sadakat, kıskançlık, çaresizlik ve sevgi gibi insana özgü duygularımızı işleyen 67 sayfalık cümleler ve hayat tahlilerini gözler önüne sermiş.
#iyi ki kitaplar, kitapla kalın. Stefan Zweig
Stefan Zweig
Sevginin, kıskançlığın, hırsın, öfkenin tüyler ürpertici bir sonu olacağını iliklerinize kadar hissettiren bir kitap... Bir hayvan dahi olsa kıskançlığın nasıl baskın bir his olduğunu ve nelere mal olabileceğini gözler önüne sermiş. İnsan veya hayvan farketmeksizin aşırıya kaçan her şeyin sonunun kötü geleceğine hiç şüphe bırakmayan eser...
4 farklı hikayeden oluşan ve hem esere ismini veren ve hem de en beğendiğim hikaye olan “O muydu” adlı hikaye sürükleyici olması ve içimde kuşku uyandırması bakımından güzeldi. Hikayede John, çocuksu kişiliği ve abartılı sevgisiyle öne çıkan birisidir. Bir gün eşiyle yavru bir köpek alırlar ve John yine abartı sevgisini ona atfeder. Sevimli ve sadık olan bu köpek büyüdükçe de huyları değişmeye başlar. Kendini beğenmiş,huysuz ve kendisini efendi gibi görmeye başlar. Bir gün mutlu çifttin uzun yıllar sonra bir çocuğu olacağı haberinden sonra her şey değişir. Artık köpek yani Ponto eskisi kadar sevilmez, gözden düşer. Bu durumu kabullenemeyen köpek hırçınlaşır ve yerini alan şeye karşı kin güder ki o da doğacak olan bebektir. Her ne kadar aile içerisinde yaşamış olsa da Ponto yaptıklarından sonra evden atılır ancak Ponto’nun içindeki intikam duygusu kaybolmaz. Uygun bir zamanı kollayıp yerini alan o bebeği ortadan kaldırır ve amacına ulaşır.
Hikayede köpek olan Ponto üzerinden insana ait olan sevgi,kıskanma,nefret,kin,intikam gibi duyguları yazar güzel bir dille aktarmış. Hikayeside sürükleyiciydi ve merak uyandırıyordu. Her ne kadar Ponto’nun yaptığını doğru bulmayıp sinirlensekte gerçekten tüm suç onun mu olur? Eskisi kadar sevilmemek,değersizleştirilmek,gözden düşmek kaldırılabilir şeyler mi ki bunu yaşayan kişi bir insan değil,hayvan.
Diğer hikayelerden ise “Gamsız” aslında hayatta var olan lise zamanında yaşanan belki de anlık hormon yükselmesiyle gerçekleşen bir olay diyebilirim. Ama genel olarak o da çok kötü değildi. Sonuçta dediği gibi 21 yaşında olup hala lisede olmak ve öğretmen tarafından da ötekileştirilip,aşağılanma duygusu o zamanlarda zor kabullenilir bir duygu.
Diğer hikaye “İki yalnız insan”da aslında ilgi çekici başlayıp sonunda beklemediğim bir
Her Şey Gibi İlginin De Fazlası Zararlıİlgi
Herkesten uzak sakin bir yere yerleşen çiftin, ilgisiyle huzur vermeyen komşuya sahip olmaları trajikomik . Kitapta çiftin bu komşuyu gayet sabırla karşıladıklarını görebilirsiniz. Üstelik o kadar hoşgörülüler ki komşunun ilgisi farklı yöne çevrilsin diye ona bir köpek alıyorlar. Ve nihayet komşunun köpeği, ilgiden şımarıp kendini tanrı gibi hissediyor.
Hayvanların duygularını anlatan kitaplar her zaman hoşuma gitmiştir. Sahibinin ona kölesiymiş gibi hizmet etmesi köpeğin kendini tanrı katında hissetmesine neden olmuş ve kıskançlık bir köpek üzerinden anlatılmış.
Bu hikaye bana çocuklarının kölesiymiş gibi davranan ebeveynleri hatırlattı. Çocuklarının kendi başına yapamayacağını düşündüklerinden ebeveynler onların yerine her şeyi yaparak çocuklarının hayatlarına gereksiz faal oluyorlar, onları ilgiye boğuyorlar maalesef.
Her şey gibi ilginin de fazlasının zararlı olduğunu gayet iyi bir konuyla anlatan farklı bir Stefan Zweig kitabı olmuş. Keyifli okumalar dilerim..
Stefan Zweig kitabı olmuş. Keyifli okumalar dilerim..
Kitabın içinde 4 öykü var. Dil sade ve anlaşılır.
İlk öykümüz "O muydu?"
Bu öykü hakkında inanın ne yazacağımı tam bilmiyorum. Ağladım okurken. Karmaşık duygular içerisindeyim. Bir aile kırsala yerleşiyor, sonra komşuları oluyor. John adlı bir adam var. Enerjik, sevgi dolu, iyi niyetli, heyecanlı. Bağlandığı her şeye çok fazla değer veriyor. Köpeği olana kadar karısına yüklediği değeri daha sonra köpekten de çekmek zorunda kalıyor. Köpek, bu durumdan rahatsız oluyor ve nefretle dolmaya başlıyor. Spoiler vermemek için fazla bahsetmeyeceğim. Sadece bu ilk öyküyü mutlaka okumanızı istiyorum.
İkinci öykümüz "Gamsız"
6 sayfadan oluşuyor. Sınıfta kalan bir öğrenciyi ele alıyor. Öğrenci sınıfta kalma sebebini öğretmeninin ona nefret beslediği düşüncesine inanıyor ve aralarında bir kavga çıkıyor. 21 yaşında lise okumaya devam etmek gerçekten korkunç bir durum olmalı. Öğrenci, kendi öğrenciliğini mahvediyor.
Üçüncü öykü "İki Yalnız İnsan"
7 sayfadan oluşan bir öykü.
Aynı iş yerinde çalışan bir kadın var, herkesin çirkin diye dalga geçtiği iş yerinde dayak yediği. Bir adam var, topal yürüyen. İkisi de hep yalnız olmuş bu zamana kadar. Peki, birbirlerine hayatlarından bahsedip yürüyüş yaptıkları zaman? Sohbetleri samimileşiyor.
Bu öykü tatlı bir öyküydü.
Dördüncü ise "Prater'de İlkbahar"
Zengin bir kadın var, bence kraliyet ailesinden bir hanımefendi diyebiliriz. Terziye kıyafet diktiriyor ama terzi vaktinde getirmiyor. Kadın, o elbiseyi giyemeyeceğini anlayınca gençlik aşkını yaşadığı zamanlardaki elbisesini giyiniyor. O gün, sokakta Hans adında bir erkekle tanışıyor. Kaybolmuş duygularını, tekrar uyandırmasını sağlıyor. Kadının zengin olduğundan vs. haberi yok elbette. Beraber zaman geçiriyorlar ve kadın eve döndükten sonra onun gönlünü çalmaya çalışacak hayranları aklına
Hikaye derlemesi1000Kitap
En sevdiğim şüphesiz “Gamsız” dı kesinlikle çünkü kendimi gördüm diyebilirim. Karakterle empati kurmama gerek kalmadan kendimle bağdaştırdım. “Prater’de İlkbahar” hikayesi de en beğenmediğim oldu. Nedenine gelecek olursak eğer yarım kalmışlık hissiyatını göz ardı edemedim. Biz getirmeliyiz hayal gücümüzle Marsel diyebilirsiniz belki de ama bence hikayenin genel olarak bir eksikliği var. Öylesine yazılmış, karalanmış veya tamamlanmamışlık söz konusu. Daha derin işlenebilirdi, aceleyle bitirilmiş gibi durmazdı. “O muydu?” hikayesi aslında güzeldi en derin işlenen hikayeydi ve düşüncelere dalmamı sağladı. Etik olarak kendimi sorguladığım ve ben olsam ne yapardım dediğim yerleri çok oldu. Yine de dediğim gibi favorim “Gamsız”. Son olarak değinmek istediğim hikaye olan “İki Yalnız Hikaye” aslında güzeldi ama anlamlı kısa bir hikayeden ibaretti gerçekten. Sanki kısa bir ders çıkarma animasyonunun edebiyat açısından değerlendirilip önümüze getirilmesi gibi hissettirdi. Genel olarak hepsini beğendim ve tek oturuşta bitirdim kitabı. Eğer sıralamam gerekirse hikayeleri kendi aralarında
1-Gamsız
2-O muydu?
3-İki Yalnız İnsan
4-Prater’de İlkbahar
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
