Nisa Bozdağ
@martiannisa
"Zemheri de uzadıkça uzadı, seni baharmışsın gibi düşünüyorum." :)
kibir, haz ve günahla geçen bir hayatın verdiği pişmanlıkHedonizm
Puan vermedi·276 syf.··
Beğendi
·2022 62. kitabı
·40 günde okudu
·Okunma: 25 Aralık 2022 13:23
Okuduğum en ilginç kitaplardan biriydi. Gençliği ve güzelliğiyle insanların ilgisini üzerine toplayan Dorian Gray adında bir gencin kendisi yerine portresinin yaşlanmasını dilemesiyle başlıyor her şey. Dileği kabul oluyor ve bu durum başlarda her ne kadar hoşuna gitse de Dorian gün geçtikçe günah bataklığına sürüklenip bambaşka bir insana dönüşüyor.
Bir sonraki bölümde neler olacağını asla kestiremediğim, heyecanla okuduğum, çarpıcı sonuyla şaşırıp kaldığım bir kitaptı. Keyifli okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhabaa! Okuduğum bu kitapta hayata dair tüm umutlarını yitirmiş, inancını kaybetmiş, çevresi tarafından ihanete uğramış bir adamın (İhsan) hikayesi anlatılıyor. Bulunduğu bu çıkmazsın en dibinde hayatına bir kadın giriyor(Jülide) ve hikaye tek kişilik olmaktan çıkıyor. Her ikisinin de ayrı dertleri ayrı fikirleri olmasına rağmen tüm bunların üstesinden birlikte geliyorlar. Harika bir arkadaşlık doğuyor. Jülide İhsan'ın kararmış dünyasını aydınlatıyor.
Başlarda her ne kadar Jülide'yi sevmesem de sonraları önyargım yıkıldı. İnanın bi'tanısanız siz de seversiniz.
İkisinin de farklı dünyaları var ama hikayeleri, farklılıkların arkadaşlıklar arasında sorun oluşturmayacağını çok iyi gösteriyor...
Bir İdam Mahkumu son günlerinde ne yapabilir? Sen ölecek olsaydın son günlerinde neler yapardın? Nasıl değerlendirirdin? Acaba o yapmak istediklerini yapabilmiş mi?
Yazarın idam cezasından ve bunun gerçekleştirilme biçiminden yakındığı, giyotinin en korkunç hallerinden şikayetçi olduğu, arkasında bir eş ve bir çocuk bırakmış bir idam mahkumunun son günlerini nasıl geçirdiğini, ne düşündüğünü anlatan bir kitap. Okumaya değer.
Aylak Adamİnsan ve Duygular
Yusuf Atılgan'ı hep okumak istemişimdir bu da onun okuduğum ilk romanıydı. Başlarda cümleleri anlayamadım fakat aklıma hemen onun modernist bir yazar olduğu geldi :). Daha dikkatli okumaya başladım ama böyle romanlarda ne yazık ki dikkati tam veremiyoruz o yüzden çok da önemsemeden okumaya devam ettim. Bilinç akışı tekniğinin ustaca kullanılmış olması beni etkiledi. Olay örgüsünün arasında kahramanın davranışlarını ne düşünerek sergilediğini öğrenmek merakımı giderdi ve aslında tamamen farklı şeyler düşünüp bambaşka tepkiler vermesi de biraz şaşırttı. Dilinden ve üslubundan hoşlandığım, keyif alarak okuduğum bir romandı. Tavsiye ederim...
Dokuzncu Hariciye KoğuşuPeyami Safa
Psikolojik romanları seven biri olarak Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'na da bayıldım. Peyami Safa'nın çocukluk ve gençlik yıllarından izler taşıyan bu romanda bacağında sıkıntısı olan hasta bir gencin bu hastalıktan kurtulmaya çalıştığı süreçte yaşadığı umutsuzlukları, hüznü, zaman zaman neşesi açıkça ve yoğun psikolojik tahlillerle anlatılıyor.
Okurken çoğu zaman karanlık bomboş bir odada dört duvar arasına sıkışmış, derdini anlatamayan bir insan gibi hissetsem de o aralanan kapıdan giren hemşirelerin getirdiği umut ışığıyla tekrar heyecanlandım. Fakat kahramanın buruk aşk hikayesi sevinçlerini daima gölgeliyordu.
Hastane ortamını ve hasta psikolojisini net bir şekilde anlayabildiğimiz ya da anladığımızı zannettiğimiz bu romanı okumanızı öneriyorum.
"Büyük bir hastalık geçirmeyenler her şeyi anladıklarını iddia edemezler."
"Hasta olmayanlar bizi ne kadar az anlayacaklar!"