vera
@masiva_vera
Kentin tiyatro harabelerine Momo adındaki bir kızın gelemesiyke başlar. Momo herkesin gözdesi olmuştur. Çünkü o çok iyi bir dinleyicidir. Yargilamadan akil vermeden tum dikkatiyke insanları dinliyor. Ona derdinizi anlatinca tum dertkeriniz sikintilariniz gidiyor. bunun için oldukça zamanı vardır. Bir zaman sonra Momoya kimse derdini anlatmaya gitmemeye başlamış. Çünkü kentte zaman tasarrufu şirketi adı altında insanlardan gereksiz tüm aktivitelerini içeren vakitleri boş gözüyle bakıp zamanlarını çalan duman adamlar varmış.Herkes ruhsuz insanlara dönüşüyorlar.
Momo da dostlarını korumak için zaman tasarrufu hırsızları olan duman adamlarla savaşmasını anlatıyor.
Bu arada Duman adamlar günümüzdeki teknolojiye o kadar benziyor ki. Teknolojide yerli yersiz tüm zamanımızı çalıyor.
Bu kitap okurken beni kendime getirtti. Zamanı sorgulamaya başlayıp zaman kavramının değerini anlamaya başladım. Verilen mesajlar gayet güzeldi hem masal hem de roman gibi akıcı bir kitaptı. Hepimizin Momo gibi bir insana çok ihtiyacı var...
Okumanızı tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Agatha Christie'nin kitaplarını seviyorum. Bu kitapta sevdiğim bir kitaptır.
Kitapta bulunan karakter sayısı fazla olduğu için olayları kavramakta bazen zorlandım. Bu yüzden de not alaraktan ilerledim. Bir polisiye kitabı okurken en sevdiğim şey not alaraktan ilerleyip olayı çözmeye çalışmaktı. Ama bu kitapta bir türlü katili bulamadım. Her bir tanığın ifadesini okurken hep başka birilerinden şüpheleniyorsunuz.
Konusu Dedektif Herkule Poirot'un da bulunduğu bir trende dedektifin yan odasında kalan bir yolcunun öldürülmesiyle olaylar başlıyor. Detayları işlenmiş kurgunun karmakarışık cinayetini Dedektif Herkule Poirotun zekasıyla çözüme ulaşılmasını anlatıyor.
Kitabı beğenmekle beğenmemek arasında kaldım. Bu yüzden de bu yorumu yaparkende zorlanıyorum. Kitap aslında konu bakımından çok ilginç bir kitap. Beni de bu kitabı almaya teşvik edende konusuydu. Amma velakin konuyu işleyiş bakımı bence zayıftı. Bu yüzden de beni biraz yordu konunun içine çekemedi nedense.
Kitabın adının konulmasında bile bir anlamı var.
Fahrenhait 451; kitap kağıdının tutuşup yanma ısısı.
Her kitap gördüğümde aklıma Fahrenhait 451 gelecek.
Gelelim kitabın içeriğine. Kahramanımız Montag bir itfaiyeci. Fakat yaratılan bu dünyada itfaiyecinin görev tanımı da değişmiş. Yapılan yanmaz evlerde artık yangın çıkmıyor. O zaman itfaiyecilerin görevi ne? gibi kendinize benim gibi soru soruyorsunuz. İtfaiyecilerin görevi insanların kitaplarını yakmak. İhbar geldiği zaman evlere yangını söndürmek için değil, evde kitap bulunduran kişilerin kitaplarını yakmak için gidiyorlar.
Yüzbaşı Beatty yaptıkları işin çok önemli olduğunu düşünüyor. Çünkü kitapları yakıp, insanların düşünmesini engelliyorlar. Bu sayede kimse azınlık olmuyor ve mevcut düzen ihtilaflarla başa çıkmak zorunda kalmıyor.
Montag böyle yaşarken iş sonrasında eve dönerken karşısına Clarisse adında bir kız çıkıyor. Kızla konuştuktan sonra Montag hayatı sorgulamaya başlıyor. Yaptığı kitap yakma işinin ne kadar dehşet verici olduğunu biraz daha iyi anlıyor.
Kitapta en çok üzüldüğüm olay Clarisse ve bir kadının kitaplarla birlikte evde yanarak ölmesi :(
Evet bu kitap bir uyarı kitabıdır. Sahip olduğumuz şeylerin değerli olduğunu ve değer verdiğimiz şeylerin bazen kıymetini bilmediğimizi hatırlatır.
Kitaplara sahip çıkın onları okuyun okutturun. Boş vakitlerde değil kitap okumaya özel vakitler ayırın.
Çok sevdiğim üniversite hocamın önerisiyle aldığım bu kitabı ilk başta biraz ön yargıyla yaklaşmıştım ama okudukça zevk aldığım bir kitaptı. Çünkü Bu kitap bana mesleki anlamda birçok katkı sağladı. hatta fabrika ortamını gözümde canlandırarak iş hayatında ne gibi zorluklarla karşılaşabileceğim bir takım bilgiler verdi.Kitapta da dediği gibi ‘Cevapları kendine sakla, sadece soru sor!’ bu hayatta hep soru sorarak öğreniyoruz.
Gelelim kitabın içeriğine, Amaç bizlere neler anlatıyor;
Baş kahramanımız Alex Rogo’nun müdürlüğünü yaptığı fabrika batma eşiğine gelmiş bulunmaktadır. Fabrikasını kurtarması için ona verilen süre sadece 3 aydır. 3 ayda Alex bu fabrikayı kurtarabilecek mi onu ne gibi zorluklar bekliyor?
Fabrikayı kurtarmak için gece gündüz çalışırken aynı zamanda karısı Julie ile arasında sorunlar çıkıyor. Hem iş hayatında hem de ailesinde sorunlar yaşayan Alex iş ve ailesi arasındaki dengeyi koruyabilecek mi?
Ona yardım edecek kişi üniversite hayatından tanıdığı bir fizik hocası Jonah’dır. Ona yol göstererek kalıplaşmış stratejilerden uzaklaştırıp kendi stratejilerini fabrikada kullanmasını sağlayarak fabrikayı verimli hale getiriyor. Alex, Bob, Lou, Ralph veStacey ekip halinde çalışarak ekip halinde çalışmanın önemini vurguluyor. Aynı zamanda fabrikayı kurtarırken Kısıtlar teoresini, darboğazları, fazla stoklarla baş etmeyifabrikayı nasıl ayakta tutulabilecegini anlatıyor.
Bu kitabı okuduktan sonra anlıyorsunuz ki arka kapakta Tom Peters’in de dediği gibi “Fabrika ortamı roman konusu olamazmış sanılabilir; ancak bu kitap çok başarılı.” Amaç ile Alex’in fabrika ortamını ve biraz da ailesiyle harmanlaşmış şekilde gayet güzel anlatılmış.
Endüstri Mühendisliği okuyanlar aynı zamanda üretim ile ilgisi olanlar farklı bir bakış açısı görecekleri için okumalıdırlar.
Albert Camus'un okuduğum ilk kitabıydı.
Camus bizlere Meursault'nun dış dünyayla arasında koyduğu mesafeyi kendine ve topluma yabancılaşmasını, annesi ölümü dahil her şeye nesnel bir biçimde yaklaşmasını büyük bir ustalıkla dile getirir.
Kitabın ilk cümlesi de çok etkileyiciydi.
'Bügun anne öldü. Belki de dün,bilmiyorum.'
Meursault,Hayatı ve yasamayı boş gören kendisine ve herkese çok yabancı aynı zamanda vurdum duymaz bir insan. Annesinin cenazesinde bile uykuyu düşünen biri..Bu vurdum duymazlığı beni bağzen çok sinir etti. Bir cümle okuyorum 'Yani Bu kadar da vurdum duymaz olunmaz ki' demekten kendimi alamıyorum.
Toplumun süregelen kalıplarına ayak uyduramayan, topluma yabancı kalan karakterin olaylara verdiği nesnel tepkilere şahit oluyoruz. Herkesin ne yaşadığını bilmeden kalıplaşmış düşüncelerimize dayanarak eleştiride bulunmamamız gerektiğini bize öğretebilecek nitelikte bir kitaptı.
Gayet anlaşılır ve akıcı bir dili vardı. Herkesin okumasını tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim.
