Masum Kurt
@masumkurt
Hekim
20 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Harika!Psikoloji
İnsan ilişkileri- özellikle romantik ilişkiler- ile ilgili şimdiye kadar okuduğum en güzel kitap. O kadar güzel ve akıcı bir dili var ki bir solukta okuyabilirsiniz. Beğendiğim kısımları çizmeye uğraşırken kitabı paraladım diyebilirim. Bağlanma kuramları hakkında- hatta sadece kaygılı bağlanma hakkında- çok yüzeyel bilgi sahibiydim, kitabın her sayfasında aydınlandım. Kabaca 3 bağlanma stilinden bahsediyor: Güvenli, kaygılı ve kaçıngan. Bu bağlanma stillerinin oluşumunda da kişinin bebeklik ve erken çocukluk dönemindeki bakım vereni asıl rolü oynuyor. Güvenli kişilerin( toplumun %50+) duygusal olgunluğa eriştiğinden, yoğun bir ilişki yaşamaya ve yaşatmaya hazır olduğundan bahsediliyor. Kaygılı kişilerin( toplumun %20’si) ilişkilerde duygusal paylaşıma açık olduğundan, buna ihtiyaç duyduğundan ancak kendilerini yetersiz görmeye -ne kadar yeterli olurlarsa olsunlar- ve terkedilme korkusu yaşamaya meyilli olduklarından bahsediyor. Kaçınganlarınsa ( toplumun %25’i) bir yakınlığa ihtiyaç duymalarına rağmen duygularının üzerine “istemeden” toprak attıkları ve romantik bir ilişkiyi yüzeyel tutmak istedikleri, eğer ilişki devam ederse de bu durumdan- duygusal yakınlıktan- rahatsızlık duyup bir şekilde kaçmaya meyilli olduklarına değiniyor. İnsanların keskin bir şekilde olmasa da bu stiller arasında yer değiştirebildiğini söylüyor. Ben çok yüzeyel olarak değindim ancak kitapta bu stillerin cinselliğe bakış açısına varana kadar (mesela güvenli ve kaygılı bağlananların sekse duygusal bir anlam yüklemesi ancak kaçınganların seksi duygudan soyutlayıp sadece seks olarak bakması ve ön sevişmeden keyif almaması gibi) açıklamalar yer alıyor. Mutlaka okunmalı.
Reklam
"Hayat bir gündür, o da bugündür."Sağlık
İki yıl aradan sonra tekrar okudum bu kitabı, gerçekten çok yoğun bir eser. Zorlu kariyerindeki dağları tepeleri tam aştım derken, öleceğini öğrenen bir beyin cerrahının kendi dilinden yazılmış, daha 36 yaşındayken üstelik. Kafasında kurduğu uzun ömrünü sadece birkaç yıla sığdırmaya çalışan , yavaş yavaş ölmekte olan birinin hissettiklerini okuyorsunuz. Uğruna üzüldüğümüz kederlendiğimiz birçok şeyin aslında boş olduğunu hissediyorsunuz. Meslek hayatında yüzlerce kişinin ölümüne tanıklık etmiş birinin bile ölüm kendisini yokladığında afalladığını öğreniyorsunuz. Kitabın son bölümü de yazarın eşi tarafından kaleme alınmış, ölüm döşeğindeki gencecik kocası ile ilgili bunları yazabilmek çok zor olmuştur eminim. Kitabı okuttuğum kimse bu kısmı ağlamadan bitiremedi.
Toparlayacak olursam Paul size şunu öğretiyor: "Hayat bir gündür, o da bugündür." Şunu da halledeyim, şunları da yapayım, bunu da atlatayım diye koşturup dururken anın tadını çıkaramadan ölebilirsiniz siz de diyor. Ben ektiğimi biçemeden öldüm mesela diyor. Kesinlikle okunmalı. Yazar huzur içinde uyusun.
Kısa ve hoş bir kitapEdebiyat
Kitapta 5 yaşındaki bir çocuğun hüzünlü yaşamı konu alınıyor. Kahramanımız yaşadığı olayları kendi ağzından anlatıyor. Yazar yaşananları ufacık bir çocuğun gözünden ne kadar da güzel anlatmış diye düşünürken buldum kendimi ; ki aslında kendi çocukluğunu anlattığını farkettim.
Minik kahramanımız oldukça hayalperest bir o kadar da fırlama, genel olarak haylazlığının başına açtığı olaylar dramatik bir dille anlatılıyor, sanki kendi kardeşinizmiş gibi üzülüp kurtarasınız geliyor Zeze’yi yani. Keyifli, okunması gereken hoş bir kitap bence. Araştırdığım kadarıyla bu kitabı sadece 12 günde tamamladığını söylüyor yazar, “Ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde.” diye de ekliyor.
Uzay, zaman, karadelikler, paralel evrenler, izafiyet teorisi, boyutlar vb. birçok konuda genel kültür düzeyinde bilgi sahibi olmanızı sağlayacak güzel bir kitap. Aynı zamanda resimlerle desteklenmiş ve bazı kavraması zor şeyleri anlamanızı kolaylaştırıyor. Konunun anlaşılmasına katkısı olmayıp sadece görsellik sağlayan çizimler de var. Dili gayet akıcı, zorlama terimsel cümleler çok fazla yok. Buna rağmen bazı konuları anlamakta güçlük çekiyorsunuz. Ufuk açıcı ve herkes tarafından okunması gereken bir kitapçık bence.
Spoiler içerir, spoiler denirse tabi.Edebiyat-Jerome_David_Salinger608.jpg)
“Çavdar Tarlasında Çocuklar”, kitabın ismiyle bir ilgisi yok, sadece bir yerde muhabbeti geçiyor bunu söyleyeyim öncelikle. Çok konuşulan, önerilen, merak edilen bir kitap ama bence abartıdan ibaret. Kitabın başından sonuna kadar bekledim bir şeyler olacak mı diye, cık... Son yirmi sayfaya kadar umudumu korudum hatta ama o da boş çıktı. Ergen bir çocuk okuldan atıldıktan sonra yaşadıklarını kendi ağzından anlatıyor. Ama böyle duygusal tahliller vs. bekliyorsanız öyle de değil. “Otobüse bindim, birkaç durak camdan dışarıyı izleyerek gittim, aniden inesim geldi, midem kazınmaya başladı, bir şeyler yedim, canım sıkıldı tiyatroya gittim” iki yüz sayfa kitap sıra sıra bu cümlelerden ibaret neredeyse. Bir de beni irrite eden şöyle bir durum var her şeyi ikiliyor anlatıcı: “Ondan nefret ediyordum, ondan gerçekten nefret ediyordum” gibi. E bir yerden sonra da bayıyor yani. Merak ediyorsanız bir okuyun çabucak bitecek bir kitap zaten, ama beklentiye girmeyin derim. Kitabı çok beğenen arkadaşlar neye göre yorum yapmışlar bilmiyorum, onlar kadar entelektüel değilim sanırım.