Hayat bazen kendi yolunu çizse, duvara çarpıp yaralar açsa bile, yeniden ayağa kalkıp yön bulmanın kâfi olduğunu ekledi. Umudun %1 bile olsa, her şeyi değiştirecek bir güç taşıyabileceğini söyledi.
Saf gibi görünen köylülerin
nasıl birer çarıklı erkânı harp olduklarını, yaş tahtaya kolayına basmadıklarını, söz meydanını muhataplarına terk ederek onları sonuna kadar dinlediklerini, bu arada meselenin ek yerlerini bulduklarını bilir. Köylü milletine saf diyen aldanır ki, dipten doruğa çıra gibi yanar.
Bilal kendini o onulmaz keder içinde
kaldırıp dağa taşa atıyor, bildiğiniz Leyla-smı arayan Mecnun gibi. Fena da olmuyor hani. Tabiat tedavi edicidir; kendine geliyor biraz, konuşmaya başlıyor.
Bir mavi özgürlük diliyorum kalplerinize, önyargıyla yaklaşmayan düşünceler, doğrularınızı tartışmayan zihinler, iyiliğiinizi test etmeyen kalpler diliyorum. Dürüstlüğünüzü kanıtlamak zorunda kalmadan anlayan gözbebekleri diliyorum size derin derin bakan. Kendine dev başkalarına Zırnık kadar olan sevgisini size vermeye korkandan korunsun kalpleriniz. Tüm yolların kendine çıktığını sanandan savursun da yoldaşınız olana ulaştırsın sizi Rüzgar. Bir gülücüğün iyileştirdiğini bilene, ağlama’nın tadına varana yanaştırsın anlar.