"Hakiki mutluluk," dedi Valancy aniden, net bir şekilde, "istediğin zaman hapşırabilmektir"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Mutluluk her derde devadır.”
Yalnızca bir anlıktır mutluluk.
Sevdalar, heyecanlar;
Hepsi bir anlık.
Kalansa, tortusudur hayatın, Yalanlar ve acılar;
Bir de yalnızlık.
Eğer insan için mutluluk geçmişte ya da gelecekte değil de yalnız yaşanan zamanda varsa, işte o gün, o yolculukta Sultanmurat bunu tam olarak duyuyor, yaşıyordu. Bir an bile keyfini kaçıran bir şey olmadı. Mutlu, gururlu idi babasının yanında. Yol boyunca bu duygu onu bırakmadı. Tangur tungur giden petrol arabasının gürültüsü belki başkalarını deli edebilirdi. Ama onun için sanki mutluluğunu kutlayan borazan sesleriydi bunlar. Arabanın kaldırdığı ve geçtikleri yolda asılı kalan toz bulutu, tekerleklerin aşındırdığı yol, toynak izlerini bırakarak uygun adımla giden atlar, ter ve katran kokan koşum kayışları, yükseklerde, başlarının üzerinde uçuşan beyaz hafif bulutlar; çevrelerinde henüz kurumamış sarı, mavi, mor renkli iri otlar; arklar, geçitlerde yayılıp genişleyen dereler, karşılaştıkları atlılar ve arabalar; yol kenarında uçuşan ve bazen atların başına değecekmiş gibi yakından geçen hızlı kırlangıçlar.. her şey, her şey güzellik ve mutlulukla dolup taşıyordu. Ama o, mutluluğu düşünmüyordu. Çünkü insan mutlu ise onu düşünmez. O, bundan güzel bir dünya, babasından iyi bir baba olmadığını düşünüyordu yalnız...
