Muharrem Avkaya
@mavkaya
2 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıktan yiyen, kemiren yaralar vardır. Kimseye anlatılmaz bu dertler. Çünkü henüz çaresi de, devası da yoktur bu dertlerin. Düşündüm, herkesin gökyüzünde bir yıldızı varsa, benim yıldızım uzak, karanlık anlamsız olmalı. Belki de hiç yıldızım olmadı. İçimde müphem bir arzu: Bir deprem olsa da, bir yıldırım düşse de sakin pırıl pırıl bir dünyaya yeniden doğsam. Azap çeken bir ruh gibi bekliyor, kolluyor, arıyordum, lakin boşuna! Dünya, ıssız yaslı bir ev gibi görünüyordu gözüme ve ben bağrımda bir acı duyuyordum. Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya. Gönlümde düğümlenen bişeydi bu ıstırap, bu kederli hal; kasırgadan az önceki havayı andırıyordu. Hissettimki benim düşüncelerim de dayanıksız bir avuç kor gibidir, kül olmuştur, bir üflemeye bakar. Nedir günler, nedir aylar? Benim için bir önemi yok bunların; mezarda olan için zaman, anlamını kaybeder.
Reklam
Muharrem Avkaya
, bir kitap okuduPuan vermedi·352 syf.·
6 günde okudu
·Okunma: 03 Mayıs 2022 10:03
·2022 14. kitabı
