“Hani dediğim iyi erenler,
Dünya benim diyenler,
Ecel aldı yer gizledi,
Fani dünya kime kaldı?
Gelimli gidimli dünya,
Son ucu ölümlü dünya,
Akıbet, uzun yaşın ucu ölüm, sonu ayrılık.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kafkas'ta, çölde, Çanakkale'de, bilinmez daha ne cehennemde, yıllardan beri vurulanlar işte bunlar...
Buğday yerine çoğu ot yiyerek, yaşatmaya çabaladıkları sıska gövdelerinde tifüs bitlerini beslerken "Allah Allah!" diye çağışarak düşmana saldıranlar.
"Nefis dediğin itten arsız..." diyordu. "Başıboş bıraktın mı, kuduz manda gibi boşanır da seni peşi sıra sürür götürür.
Kazanmak kolay, tutmak çetin...Yüz yıl çabaladın, kazandın, bir gün şaştın, yaramaz işledin, gitti gider.
İnsana ihtiyacım vardı.Birisine...Benimle beraber ağlayacak birisine değil, tutunacak birisine...
