Herkese selamlar
Mihail Bulgakov ’un otobiyografik izler taşıyan ünlü eseri " 
Genç Bir Doktorun Anıları "(orijinal adıyla Zapiski yunogo vracha)
Bayramdan önce son çıkış gibi kitabımın yorumu ile geldim:)
Eğer Grey's Anatomy, House MD veya bizim buraların efsanesi Doktorlar dizisini elinizde kahveyle, heyecan içinde izleyenlerdenseniz; tıp dünyasının o yüksek tansiyonunu, ameliyathane odalarındaki "hayatla ölüm arasındaki o ince çizgiyi" seviyorsanız, bu kitap tam size göre!
Kitabımız devrim zamanı Rusyasında geçiyor. Karakışı aratmayacak kadar soğuk, kasvetli bir eylül günü, tıp fakültesinden yeni mezun olmuş 23 yaşında bir doktor, şehirde çoktan unutulmuş geleneklerin ve boş inançların hüküm sürdüğü uzak bir kasabaya gelir.
Devrim, büyük şehirlerin merkezlerinde hayatı ve zihniyetleri altüst ederken, bu genç doktor ülkenin ücra bir bölgesinde kadercilikle ve batıl inançlarla zorlu bir mücadeleye girişir.
Zor bir doğum, hassas bir cerrahi müdahale, uzaktaki bir hastaya ulaşabilmek için şiddetli bir kar fırtınasına rağmen göze alınan bir yolculuk, ağrılarını dindirmeye çalışırken morfinman olan bir meslektaş...
Genç doktorun gündelik hayatında karşılaştığı bütün zorlu sınavlar, Bulgakov'un elinde olağanüstü güçlü bir anlatımla, dram sınırlarında gezinen bir dokunaklılıkta öykülere dönüşür.
Medikal dramaları, hastane koridorlarındaki o yüksek tempoyu ve insan hayatı kurtarma mücadelesini izlemeyi veya okumayı seviyorsanız tam size göre bir kitap.
Tavsiye ederim..
Mihail Bulgakov ’un otobiyografik izler taşıyan ünlü eseri " Genç Bir Doktorun Anıları "(orijinal adıyla Zapiski yunogo vracha)
Bayramdan önce son çıkış gibi kitabımın yorumu ile geldim:)
Eğer Grey's Anatomy, House MD veya bizim buraların efsanesi Doktorlar dizisini elinizde kahveyle, heyecan içinde izleyenlerdenseniz; tıp dünyasının o yüksek tansiyonunu, ameliyathane odalarındaki "hayatla ölüm arasındaki o ince çizgiyi" seviyorsanız, bu kitap tam size göre!
Kitabımız devrim zamanı Rusyasında geçiyor. Karakışı aratmayacak kadar soğuk, kasvetli bir eylül günü, tıp fakültesinden yeni mezun olmuş 23 yaşında bir doktor, şehirde çoktan unutulmuş geleneklerin ve boş inançların hüküm sürdüğü uzak bir kasabaya gelir.
Devrim, büyük şehirlerin merkezlerinde hayatı ve zihniyetleri altüst ederken, bu genç doktor ülkenin ücra bir bölgesinde kadercilikle ve batıl inançlarla zorlu bir mücadeleye girişir.
Zor bir doğum, hassas bir cerrahi müdahale, uzaktaki bir hastaya ulaşabilmek için şiddetli bir kar fırtınasına rağmen göze alınan bir yolculuk, ağrılarını dindirmeye çalışırken morfinman olan bir meslektaş...
Genç doktorun gündelik hayatında karşılaştığı bütün zorlu sınavlar, Bulgakov'un elinde olağanüstü güçlü bir anlatımla, dram sınırlarında gezinen bir dokunaklılıkta öykülere dönüşür.
Medikal dramaları, hastane koridorlarındaki o yüksek tempoyu ve insan hayatı kurtarma mücadelesini izlemeyi veya okumayı seviyorsanız tam size göre bir kitap.
Tavsiye ederim..
Ben bu yazarı da bu seriyi de seviyorum. Bu kitap da beni üzmedi. Güzel kafa dağıtacak bir kitap. Yormaz sizi bence. Kıza biraz kızdım, oğlana biraz kızdım ama genel anlamda sevdim kendilerini. Alice isimli kızımızın ailesi baya zengin ama kız kendi ayakları üstünde durmaya karar veriyor. Ne hikmetse hangi işe başlasa 15 günde kovuyorlar kızı. En son işten de çıkartıldığında işi çözüyor. Bir bakıyor karşısında Dominic. Diyor nasıl sen anlayamadın bunca zamandır birisi seni kovuyor çözemedin mi olayı?!? Meğer bizim bu Dominic eskiden kızın evinde yardımcıymış aslında annesi yardımcı. Çocukta kızla aynı okula gidiyor, aile onu kendi çocuklarından ayırmıyor falan. Sonra bir hırsızlık olayı oluyor ve çocuğun annesinin üstüne kalıyor. Çocukta o ara kızın dolabına ilanı aşk metni yazmış ve formasını koymuş. Lisedeler tabi o zamanlar şey adeti varmış formanı kimin dolabına koyarsan ona çıkma teklifi etmiş sayılıyormuşsun. Ama bizim kızın kaltak arkadaşı kıza ne dese beğenirsiniz?!? Yalan söyledi sana dalga geçmek için koydu. Tabi bizim kız çıldırdı. Çocukla dalga geçti. E üstüne bu hırsızlık olayı olunca sen benim anneme iftira attın diyip pılını pırtısını toplayıp birden gidiyorlar ve bütün iletişimi kopartıyorlar. Yıllar sonra intikam için dönmüş. Kızın abisine çok takıldı zaten işlerine karıştı falan. Kıza da diyor evimde hizmetçi ol bir süre sonra barış yapıcaz sana karışmıycam. Başlarsa işkence ediyor gibi ama sonra salıyor kızı. Ve gerçekler çıkıyor zamanlar ortaya. Meğer o kaltak arkadaşı hırsızlık yapmış suçu da çocuğun annesine atmış. Çocuk kıza bebeklikten beri aşık o forma olayı da gerçek ama o kaltak kanka kızı kandırmış. Kız da çocuğa aşık bu arada. Neyse kızın dedesi ve maxvel papağan sayesinde işler çözülüyor yavaş yavaş. Bu arada çocuğun annesi alzheimer olmuş
Reklam
Hasan İzzettin Dinamo’nun Savaş Ve Açlar adlı eseri savaşın yalnızca cephede değil, cephe gerisindeki halka da yaşattığı ızdırabı da gözler önüne serer. Okuduğum çoğu savaş kitaplarının aksine cephenin arkasındaki halka yönelen bu eser en sevdiğim kitaptır. Benim için güzel kitap; sadece olay örgüsüne, betimlemelere, finale dayanmaz. Benim için kitaptan ne derece etkilendiğimle paraleldir kitabın güzelliği. Bu kitap ise nerede olduğumu bana unutturmuş, kalabalığın içinde beni ağlatmış, iştahımı kaçırmış ve hatta rüyalarıma girecek kadar beni etkilemiştir. Kitabın bizzat yazarın kendi hayatını anlatması da cabası. Kitabı okurken kurgudan uzak olduğunun bilincinde olmama rağmen her seferinde beynimin içinde yankılanan “Hayır, olamaz bu kadar da olmamalı!” diye çığlık atan iç sesimi bastıramadım.
Kitap okumak yalnızca yeni bilgiler öğrenmekten, kelime dağarcığını genişletmekten ibaret sanıyor okumayanlar. Ama kalemini güçlü kullanabilen bir yazarın dilinden okuduğumuzda, öğrenmekten çok yaşarız o dönemi. Ben hiç aç kalmamıştım, sefalet nedir bilmezdim, bu kitabı okuyana kadar. Dinamo öyle yalın öyle içten anlatmış ki yaşananları, ben de yaşadım. Okurken çocukların açlığını, ölen kardeşlerinin acısını, annenin çaresizliğini hissettim.
“Ölüm, artık onların en yakın komşusu olmuştu. Hem de teklifsiz bir komşuydu. Kapıyı çalmadan itip içeriye giriyor, onlarla baş başa, diz dize oturup yarenlik ediyor, sevgili kardeşleri kılığında evden çıkıp gidiyordu. Evet, ölüm artık hiç de korkulacak bir nesne değildi. Ölüm, Hüseyin gibi, Fatma gibi, babaları gibi, ağabeyleri gibi, büyükanneleri gibi, en son da Seher gibi sevgili, sevimli, zavallı bir nesneydi.” (s. 355)
Roman, toplumcu gerçekçilik akımının bir ürünü olmakla beraber aynı zamanda bir hukuk eleştirisi niteliğindedir. Bu
Acıyı Bal Eyledik, Korkmazgil'in bilinen yedinci şiir kitabıdır. Bilinen diyorum çünkü şair, 1951 yılında tutuklanıp hüküm giydiğinde (mülga TCK. 142. md.) iki şiir kitabına el konulduğunu ve onlara tekrar ulaşamadığını söyler. İncelemeye neden böyle bir giriş yaptığım sorgulanabilir lakin Türk Dili'ne "acıyı bal eylemek" deyimini hediye eden şairin, ne denli acılar çektiğinden ufakta olsa bahsetmesem olmazdı. Acıyı Bal Eyledik kitabındaki şiirler grevleri, kavgaları, toplumsal eşitsizlikleri söylem gücü yüksek, etkileyici ve protest bir dille ifade ediyor. Şair -kendi ifadesiyle- her ne kadar Nazım Hikmet'ten esinlenmiş olsa da özgün bir söyleyiş biçimine ulaşmış. Kitapta yer alan şiirler görece uzun olsa da okuyucuyu yormuyor. Şair, toplumun içindeki acılara isyan ederken, bunlara sebep olanlarla kavga ederken nasıl da bu kadar zarif olunur, işte bunun dersini veriyor.
"Kör olasın demiyorum, kör olma da gör beni." ve
"hor baktık mı karıncaya
kırdık mı kanadını serçenin
vurduk mu karacanın yavrusunu
ya nasıl kıyarız insana" dizeleri adıyla meşhur ad şiirinin en zarif dizelerinden. Ad şiiriyle birlikte Birdenbire Özlemek, Amado'lu Ağustos, Susan Su ve Duraktaki Işık şiirleri okunmaya değer diğer şiirlerden.
"iyi ki bilincindeyim çağımın
iyi ki yaşıyorum bütün boyutlarıyla
iyi ki sövebiliyorum ağızdolusu"
Şiirle.
“Aclıq” romanı haqqında düşüncələrim.
“Aclıq” sadəcə bir insanın mədə boşluğundakı o yanğı deyil — bu, həm də bir varlığın dəyər, mənəviyyat və insanlıq üçün aclığıdır. Və məncə bu aclıq daha çox əzab verir.Əsər boyunca qəhrəmanın ümidsizliyin dibindən belə ümid axtarması məni çox sarsıtdı. Hər dəfə yıxılır, hər dəfə rədd edilir, amma yenə də “bəlkə” deyib həyatın ipindən yapışmağa çalışır. Mən bu insanın yerində olsaydım, bəlkə də çoxdan təslim olardım. Amma o, bu qədər fiziki və ruhi zəifliyə baxmayaraq qürurundan, vicdanından, insanlığından imtina etmir.Ən çox düşündüyüm mövzulardan biri bu oldu: "Bəs bu qədər qürur doğrudurmu?" Bəzən əsərdəki davranışları mənə anlamsız, hətta təhlükəli göründü. Aclıqdan ölən birinin qürur xatirinə yardım təkliflərini rədd etməsi ilk baxışda axmaqlıq kimi görünə bilər. Amma sonra başa düşürsən ki, bu qürur onun içindəki son sığınacaqdır. O qüruru da əldən versə, artıq o heç kim olacaq.Qəhrəmanın Ilayali ilə olan münasibəti isə mənə görə sevgi deyildi. O qadın bir ümid, bir xilas simvolu idi. O, bu qız vasitəsilə sanki həyatın içində hələ də bir yerinin olduğunu özünə sübut etmək istəyirdi. Amma tam açılıb ona içini danışdıqda, Ilayalinin münasibətindəki sarsılma, qəhrəmanın o son ümidi də alt-üst etdi.Əsərin sonluğu isə məni düşündürdü. Mən inanmaq istəyirəm ki, o qəhrəman gəmidən düşdüyü sahildə yeni bir həyat quracaq. Əgər sonda yenə də ümidi varsa, demək ki, daxilən heç vaxt məğlub olmayıb.
“Aclıq” mənim üçün sadəcə bir roman olmadı. Bu kitab insanın hansı hallarda da öz “mən”ini qoruduğunu, nə qədər aşağı düşsə də əxlaqi sütunlarını saxladığını göstərdi.
Aclıq
Knut Hamsun
Aclıq
Knut HamsunVücudunuz Hayır Diyorsa
Yazardan oxuduğum ikinci kitab oldu. Öncəliklə onu qeyd edim ki, oxunması mənə görə nisbətən çətin tərzdə kitab idi, çünki tibbi terminlərlə zəngindir, buna baxmayaraq çox zövq alaraq oxudum.
Hər yerdə haqqında çoxca eşitdiyimiz stres və onun yaratdığı xəstəliklər kitabın əsas mövzusudur. Həm heyvanlar həm də insanlar fərqində olmadan stres yaşaya bilirlər. Stres reaksiyaları, sinir sistemi olmayan birhüceyrəli heyvanlarda və hətta bitkilərdə belə mövcuddur. Stres nədir? sualına verilən ən qısa və dəqiq cavab bu olardı: Stres bir insanın özünü təhlükədə hiss etdiyi və ya müqavimət göstərməli olduğu bir vəziyyətlə qarşılaşdığı zaman ortaya çıxan narahatlıq nəticəsində yaranan emosional, zehni və fiziki reaksiyadır. Stres yalnızca bədənin təhlükəyə qarşı verdiyi reaksiya deyil, eyni zamanda təhdid qarşısında özünü qoruma çabasıdır.
Bir baxıma həyati əhəmiyyət kəsb edən bu reaksiya, sadəcə xroniki vəziyyət alarsa təhlükəyə çevrilir. Uşaqlıqadan gələn travmalar, basdırılmış duyğular-özəlliklə basdırılmış əsəb, neqativ duyğuları ifadə edə bilməmək xroniki stresə səbəb olur. Günümüzdə insanlar üçün fiziki təhlükələrdən çox, ən böyük stres qaynaqları emosional olanlardır.
Kortizol-stres hormonunun davamlı, normadan az və ya çox şəkildə iftaz olunması orqanizmin immunitet sistemində yavaşlamaya və hormon səviyyəsində dəyişikliklərə gətirib çıxarır. Sinir sistemi və beynin emosional mərkəzi ilə dərin əlaqəsi olan bağırsaqlar, mədə və digər orqanların fəaliyyətində problemlər yaradır. Özəlliklə xərçəngin yaranması və inkişaf etməsi ilə sters arasındakı əlaqə diqqətimi çəkən əsas mövzu oldu.
Həkimin araşdırmaları və xəstələrlə ünsiyyəti zamanı əldə etdiyi məlumatlar, insanların travma keçmişi və psixoloji vəziyyətinin fiziki sağlamlığa təsirini daha yaxından görməyə kömək
Reklam
Reklam