Medine ŞAHİN

Medine ŞAHİN
@medinesahinnn
Ben bir damla değilim, bütün deryayım!
MUHASEBE Ben artık ne şairirim ne fıkra muhariri! Sadece beyni zonk zonk sızlayanlardan biri! Bakmayın tozduğuma meşhur Bâbıâlide! Bulmuşum rahatımı ben de bir tesellide. Fikrin ne fahişesi oldum, ne zamparası! Bir vicdanın bilemem, kaçtır hava parası? Evet, kafam çatlıyor, gûya ulvî hastalık; Bendedir, duymadığı dertlerle kalabalık. Büyük meydana düştüm, uçtu fildişi kulem; Milyonlarca ayağın altında kaldı kellem. Üstün çile, dev gibi gelip çattı birden! Tos!!! Sen, cüce sanatkârlık, sana büsbütün paydos! Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen ruhiyle; Ve cemiyet, cemiyet, yok eden güruhiyle... Çok var ki, bu hınç bende fikirdir, fikirse hınç! Genç adam, al silahı; iman tılsımlı kılınç! İşte bütün meselem, her meselenin başı, Ben bir genç arıyorum, gençlikte köprübaşı! Tırnağı, en yırtıcı hayvanın pençesinden, Daha keskin eliyle, başını ensesinden, Ayırıp o genç adam, uzansa yatağına; Yerleştirse başını, iki diz kapağına; Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi? Yetiş yetiş, hey sonsuz varlık muhasebesi! Dışımda bir dünya var, zıpzıp gibi küçülen, İçimde homurtular, inanma diye gülen... İnanmıyorum bana öğretilen tarihe! Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe?
Sayfa 402·Kitabı okudu
Şiir
Medine ŞAHİN
Rahminde cemiyetin, ben doğum sancısıyım! Mukaddes emanetin dönmez dâvacısıyım! Yeni çirkine mahkûm, eskisi güzellerin; Allah kuluna hâkim, kulları heykellerin! Sübhanallah her satırı ayrı manalı. En üzen kısmı Üst kat: elinde tesbih ağlıyor babaannem satırı oldu. Birgün olur elbette doğar şems-i hakikat; Hiç böyle müebbed mi kalır zülmet-i âlem.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
RİYÂZET VE NEFSÂNİ ŞEHVET
Nefis bir puttur, nefsine boyun eğen puta tapmış olur. Allah'a ihlâsla kul olanlar, sırf O'na kulluk etmeyi başaranlar, nefislerini yenen kimselerdir.
Sayfa 23
Medine ŞAHİN
*Riyâzet; az uyumak, az konuşmak, az yemek ve canlıları incitmemektir* .