—Önemli şeylerden biri bence bedeni, sağlığı, normalliği ilgilendiren tüm bu kaygılarla burjuvazinin önce kendisi için, kendi
soyu, kendi çocukları, bu gruba dahil olan insanlar için ilgilendiği
ve normalleştirme prosedürlerinin diğer toplumsal tabakalara, özellikle proletaryaya yavaş yavaş uygulandığıdır.
— Bu olguya yön veren nedir?
— Burjuvazi başlangıçta esas olarak kendi sağlığıyla ilgilendi.
Bir anlamda, bu hem onun selameti hem de gücünün onaylanmasıydı. Ne de olsa, işçilerin sağlığı umursanmıyordu. On dokuzuncu
yüzyıl başında Avrupa’da tanık olunan korkunç işçi sınıfı katliamı
üzerine Marx’ın anlattıklarım hatırlayın. Dehşet verici barınma koşulları içinde yaşayan, yetersiz beslenen insanlar, erkekler, kadınlar, özellikle çocuklar, bizim hayal bile edemeyeceğimiz bir süre
boyunca çalışmak zorundaydılar: Bir işgününde on altı, on yedi
saat. Bu durum, korkunç bir ölüm oranına yol açıyordu. S
— Ya kişisel deneyiminiz?
— Kişisel deneyim mi? Denir ya, edebiyat, felsefe, biraz psikoloji, böyle şeyler... eğitimi gördüm, sonra, tıp eğitimi beni hep
cezbetmiş, hatta büyülemişti, sonra da... tembellik, meslek sahibi
olma, hayatımı kazanma gerekliliği felsefe eğitiminden sonra tıp
okumamı engelledi ama yine de bir psikiyatri kliniğinde, Sainte Anne’da özel statüyle çalıştım; 1955 yılma doğruydu, aşağı yukarı.
D. Cooper: “Istırap” ideolojisi “kişisel kurtuluş” ideolojisidir. En “ileri” teknikler bu alandadır: EST (Erhard Sensitivity Training), “transandantal meditasyon”, “yeniden doğuş terapisi”: Psikanalizin ve davranış teorisinin ardından, terapideki tüm bu “üçüncü güç”.
Uzlaşmalı analiz, “ilk çığlık” (primal scream) vs. Meksika’daki yoksullar için ithal edilen ucuz teknikler gibi. Pueblo’da şimdi “anti-psikiyatri” uygulanıyor... “Ben bir insanım, nesne değil” yazılı tişörtler satılıyor... İşte anti-psikiyatri reklamı.