Toyota bana bir dirsek attı. Ayıldım.
''Nen var Zezé?''
''Hiç şarkı söylüyordum. ''
''Şarkı mı söylüyorsun? ''
''Evet.''
''Öyleyse ben sağır olmalıyım. ''
İnsanın içinden şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
"Günaydın gül yüzlü sevdiğime,
Günaydın yeryüzünü aydınlatan
yeni güne,
Günaydın gün görmek için
bekleyene,
Günaydın, günaydın, günaydın..."
Nazım Hikmet Ran