merküla
@merkula_
Bana "hayatın boyunca vazgeçemeyeceğin bir tutku seç" dediler ben de kitapları seçtim!
Mumlara, kitaplara ve çocuklara aşığım.
Uzak Doğu edebiyatına çok aşina değilim. Okuduğum belli başlı kült kitaplar vardı ama batı ve Rus edebiyatını daha çok seviyorum.
Bu yazarı da listeme almıştım, iri memeler ve geniş kalçalar kitabını almayı istiyordum ama fuarda kalmadığı için bunu önermişlerdi. İyi ki de önermişler dedim, başlangıçta okurken flashback ve bugünü anlatması arasında pinpon topu gibi gidip gelsem de bir süre sonra adapte olabildim. İsimler konusunda sıkıntı yaşadım, bu sanırım uzun süre okumamanın vermiş olduğu dikkat dağınıklığı.
Kitaba gelecek olursam; yazarım kısa bir otobiyografisi niteliğinde ve öykü tadında akıp gittiği için çok güzel bi macera oldu benim için. Yazarın kendi hayatının yanında Çin’deki Mao sonrası sürecin adaptasyonu ve günlük hayattaki değişimlerde ince ince işlenmiş.
Kitapta beni rahatsız eden nokta Çin’deki kadınlara verilmeyen değer oldu. O kadar baskın eril bir dil kullanılmış ki adamın evli ve çocuklu olduğunu iki satır arasında okuyup geçiyorsunuz.
Yazarın askerlik süreciyle yazarlığa geçiş süreci arasındaki geçiş çok ince detaylarla anlatıldığı için keyif aldım. Şans verilebilecek bir yazar, başka kitaplarını da değerlendirmek isterim.
“İnsanı hastalık öldürür, çalışmak değil. Sen işini iyi yaptıktan sonra üstlerinden biri senin farkına varır elbet. “
Okumalı ramazanlarınız olsun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı kitaplar vardır aklınızda silik kalır, kapağını görünce okudum mu okumadım mı hatırlamazsınız bile. Bazı kitaplar vardır okumadan önceki sen ve okuduktan sonraki sen farklıdır. Kahramanın adı olmasa bile sen onu kendi kardeşin gibi, kendin gibi görürsün. Kendi kendinle konuşmayı bıraktığın zamanlarda iç sesini yüzüne çarpan sayfalar, kelimelerle sana dokunur. İşte Hakkâri’de bir mevsim benim için öyle bir kitap oldu.
Kendimle alakalı çok özdeşleştirdim. Çünkü hem kırsaldaki zor yaşamı hem şehirdeki o rahatlığı bilen biriyim. Ne şehrin kırsaldan haberi vardır, ne kırsalın şehre merakı. Küçük yerlerde cinayetler, iş görmemezlik, hak yemek o kadar çoktur ki bunu kitapta yazdığı gibi “küçük yerlerdeki olayları yazmaya kalksak gazete yetmez.” Bu yüzden benim için anlamı çok başka bir kitap oldu.
Ferit Edgü’yü ise ilk defa okudum. Kalemini çok sevdim, sanırım devamı da gelecek. Dili çok akıcı ve insanı yormayan bir anlatımı var. Bu kadar gerçekliği bu kadar sade şekilde anlatması kitabı bitirdikten sonra halıya boş gözlerle dalmama sebep oldu :)
Alıntıları yaparken kitabın neredeyse tamamını yazdım zaten :) okuyun, okutturun.
Okumalı akşamlarınız olsun :)
#feritedgü #hakkaridebirmevsim #everestyayinları
#roman
Oğluma evlenilecek kız arıyorum” diyen teyzeleri duyunca “damızlık mı arıyorsunuz” diyorum içimden. Dışarıdan söylesem terbiyesiz diyecekler ancak işin özü bu. İyi yemek yapsın, ev işi yapsın, oğluşuma baksın, çocuk doğursun mantığında söyleniyor bu cümle. Bu durum artık genç kızlar arasında da bir yarış, rekabet haline dönüştü. Özellikle evliliğin bir tercih olmaktan ziyade “zorunluluk” olduğu ve kiminle evlendiğinden ziyade soyadını taşıyacağı birini arıyor herkes. Çünkü o şekilde “bir kimlik kazandığını
, varolduğunu, kabul göreceğini” düşünüyor. Kitaba başlarken bu düşünceyle başlamıştım ancak çok daha derin bir tabloyla karşılaştım.
Sadece evlilik meselesi de değil. Ülkemizin sosyo-kültürel işgal altında olduğu bu dönemde ilerleyen zamandaki yaşanacak muhtemel olayları da apaçık anlatmış. Okudukça ruhum daraldı; “böyle olmasın, nolur bu aşamaya gelmeyelim” diye diye tüylerim ürpererek okudum. Okuyanlar beni fazla karamsar olarak görebilir ama gerçek bir gözlemci bu konuda haklılık payımı anlayabilir.
Savaşta kapanan bir ülkede kadınların sadece “iki bacaklı rahimler” olduğu bir dönemi anlatıyor. Kadınlar o kadar yok ki isimlerini bile “sahiplerinin” adına eklenen -ki ekiyle kullanıyorlar. John’unki, Gleninki gibi. Kitap o kadar durağan ama o kadar akıcı ki 10 sayfa okuyup işime bakayım derken sayfalar akıp gidebilir. Bu kitap bir distopya olarak geçiyor ama gerçek olması o kadar muhtemel ki…
“Cennet için sana ihtiyacımız var. Cehennemi kendi başımıza da yapabiliyoruz.”
“Sadece zaferleri gösteriyorlar bize, yenilgileri asla. Kim kötü haber duymak ister ki?”
“Bir fare de istediği yere gitmekte özgürdür, labirentin içinde kaldığı sürece.”
Okumalı akşamlarınız olsun.
Kitaba dair alıntı yapmaya kalkışsam kitabı yazmam gerekecek. Okurken insanı allak bullak eden bir kitap. Kurbanların yaşadığı ensest taciz ve tecavüzlerin anlatıldığı ve Türkiye’deki gerçekleri ortaya döken bir kitap. Okurken bu dünyaya çocuk getirmenin veya kendini korumanın ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu hissettiren bir baş yapıt olmuş. Eğer psikolojiniz kaldırmayacaksa okumayın
Yine bir Lisa Gardner destanı yine bir polisiye gerilim romanı. Olay örgüsü harikulade olmuş. 1 puanı yayınevinin özen göstermemek için yemin ettiği baskı- imla ve yazım yanlışlarından ötürü kırdım. Çok severek okudum, akıllara kazınacak bir polisiye olmuş
