Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeğe, Altınları gümüşleriyle övünmeğe.
Tam işleri dilediği düzene girer:
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.
Her gün yaptığımız şey, özlemlerimizin ardından, tesadüflerin rüzgarıyla, sağa sola, yukarı aşağı gitmektir. Ne istediğimizi ancak bir şeyi istediğimiz anda düşünürüz.