Merve
@merveb
Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?
Reklam
Kitabı kendimi iyi hissetmediğim bir dönemde satın almıştım, fakat elime geçene kadar duygu durumum fazlasıyla düzelmişti, hatta çok mutluydum. O yüzden kitaba başlamış ama aç tokun halinden ne anlar misali anlatılanları çok da içselleştirememiştim. Hayatımdaki birtakım değişimlerden ötürü şu sıralar duygu durumum çalkantılı iken kitabı tekrar okumaya çalışayım dedim. Kitabın başları oldukça akıcı, ama bir yerden sonra sanki tıkanıyor. Zaten son kısımdaki ilaç kısmını okumadım, bu yüzden okuma raporuma kitabın sayfa sayısını düşürerek ekledim. İlaçların anlatıldığı kısımdan sadece ilgimi çeken birkaç yeri okudum.
Peki kitap bana kendimi iyi hissettirdi mi diyecek olursak anlık olarak söylenenleri okumak iyi geliyor, fakat sonrasında unutuyorum. Ama kitabı okudum, anlatılanları yapıyorum ve iyi hissediyorum diyemiyorum. Zaten kitaptan bir mucize beklememek de lazım.
Kitapta genel olarak yapılması önerilen şey aslında yazmak. Kafamızda olumsuz düşünceler varsa yazar bunları yazarak çözmemizi öneriyor. Örneğin; bir duruma sinirlendik ve tüm bunlar da beni buluyor dedik, hemen yazıp mantıksız çıkarımlarımızı da karşısına yazmamızı istiyor gibi gibi... Ama ben bunu uygulayabilecek biri olduğumu düşünmüyorum.
Kitaptan özellikle kendi yaptığım hatalarla ilgili kısımları burada incelemek istiyorum. Böylece geriye dönüp incelememi okuduğumda benim için de kitabın vurucu yerlerini hatırlatan bir kılavuz olur.
Kitabın 111. sayfasında anlatılan suçluluk ve kendini sorumlu tutma bende mevcut olan bir durum. Bir şey olduğunda, şöyle yapsaydım olmazdı diyip hayıflanıp kendimi yiyip bitiriyorum. İşte yazar da diyor ki biz insanız, her şeyin sonucunu bilemeyiz, ayrıca hata da yapabiliriz. Aslında bakarsak bu kadar basit, evet bilemezdik! Ama bunu sürekli kendime hatırlatmam
Onay bağımlısı iseniz, iç ışığınızı, sadece dışarıdan birisi ışığını üzerinize tuttuktan sonra yakmak şeklinde kötü bir alışkanlığınız var demektir. Onların onayını kendi iç onayınızla karıştırıyorsunuz; çünkü, her ikisi aynı anda oluşuyor. Yanlış biçimde, diğer insanın kendinizi iyi hissetmenizi sağladığı sonucuna varıyorsunuz.
Çok fazla yapıyorum
Suçluluğu tetikleyen diğer bir yaygın çarpıtma kişiselleştirmedir. Neden olmadığınız bir olayda uygunsuz biçimde sorumluluk alırsınız.