"Söylesene," dedi, "sence sefil haldeki biri mi, yoksa mutlu biri mi daha iyi adaklar adar?"
"Mutlu biri elbette."
"Yanlış," dedi. "Mutlu biri kendi hayatıyla meşguldür. Kimseye minnet borcu olmadığını düşünür. Ama onu soğuktan titret, karısını öldür, çocuğunu sakat bırak, o zaman dualarını duyarsın. (...)"
Sayfa 100 - İthaki Yayınları, 20. Baskı, Nisan 2022·Kitabı okudu
"Sana ne diyeceğim," dedi. "Dün akşam senin şu Glaukos'la tanıştım nihayet. Hayatımda böyle bir soytarı görmemiştim." Dilini şaklattı. "Umarım ileride daha iyi seçimler yaparsın. Herkese pek çabuk güvenirsin zaten."
Sayfa 80 - İthaki Yayınları, 20. Baskı, Nisan 2022·Kitabı okudu
Ağlayarak toprağa uzandım. O çiçekler onu gerçek benliğine kavuşturmuştu, o benlik de maviydi, yüzgeçliydi ve benim değildi. Aietes'in ardında bıraktığı boğucu uyuşukluğa benzemeyen, göğsüme saplanmış bir kılıç gibi keskin ve yakıcı olan bu acıyla öleceğimi düşündüm ama ölemezdim elbette. Yakıcı bir andan diğerine geçerek yaşayacaktım. Türümüzden olanların kanlı canlı olmaktansa taş ya da ağaç olmayı seçmesine yol açan böyle kederlerdir.
Sayfa 59 - İthaki Yayınları, 20. Baskı, Nisan 2022·Kitabı okudu