Hayatın çeşitli eşyalara sahip olmak, üstünlük kazanmak ve bunu sergilemek olduğunu düşündüğünüzde, o ölçüde mutsuz o ölçüde depresif ve kaygılı oluyorsunuz..
"Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye,
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye."
Ömer Hayyam
"Milyonlarca hatıranın, acının, sevincin, kederin ve en çok durağanlığın, monotonluğun cirit attığı; ilk bakışta bizim kurgumuz, irademizin ürünü sandığımız olaylar, olgular aslında ne kadar da kendi halindeler."
Yoksa sadece kendi hayatımızın bir figüranı mıyız?
"Bir genç olarak şöyle düşündüm: 'İnsanların daha iyiye değişmeleri ümidiyle onlara gördüklerimi anlatacağım.' Ama insanlar değişmedi, hatta bilmek bile istemedi. Ancak çok sonradan acının anlamını gerçekten anlayabildim. Bu, kendini daha iyiye doğru değiştirebildiği zaman bir anlama sahip olabilir." Sonunda çektiği acıların anlamını kavramıştı: Kendini değiştirmişti.