Merve Uçarsu
@merveucarsu
12 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu gündemde kendime neden bunu yaptım bilmiyorum ama 'suçluyorum' okudum.
Fransa'da yargının taraflılığını, güç dağılımının eşitsizliğini fark eden Zola dönemin cumhurbaşkanına suçluyorum ismiyle bu mektubu yazıyor.Bu mektupla birçok kişinin iç sesi olmasına karşın yargılanmaktan kurtulamıyor.
Kitap sayesinde Zola'nın cesaretine hayran kalıyor ve aydın diye kime denir bir kez daha öğreniyorum.
Ve evet ben de suçluyorum
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başucu kitabımı buldum!
Kitabı almaya karar verişimdeki en büyük etmen arka kapakta yer alan tanıtımdaki cümlelerdi "Schopenhaur'e göre yaratıkların en mutsuzu insandır.Dünya kötü bir yerdir ve kötülüğün en belirleyici yönü, acı ve mutsuzluğun her yerde hazır ve nazır oluşudur." Benim gibi düşünen birileri var demek ki diyerek ve okuduktan sonra kendimi daha da mutsuz edeceğime emin olarak almıştım ama çok yanılmışım.
Öncelikle Arthur Schopenhaur'e göre insanların en büyük hatası dünyaya mutluluk ve zevk beklentisiyle gelmemizdir. Kendisinin öğretisi ise mutluluk ve zevk aramaktan vazgeçip acıdan ve ıstıraptan kaçınmaya dikkat etmemiz yönündedir ve bu doğrultuda kitapta 45 hayat kuralına yer vermiş.Bu kuralları da iki gruba bölmüş
1) kendimize karşı davranışımıza ilişkin kurallar
2) başka insanlara karşı davranışımıza ilişkin kurallar
İlk grup için sağlığı başa koymuş ve mutluluğun onda dokuzu sağlıktır demiş.Bunun devamında gelen en önemli diğer başlığıysa neşe atfetmiştir.( Neşeli insanın neşeli olmak için her zaman nedeni vardır ki o da neşeli olmasıdır.)
Bunların dışında insanın çok mutsuz olmamasının yollarını çok mutlu olmayı istememek, verdiğimiz kararların yanlış olması durumunda kadere bağlı karar verdiğimizi unutmamak, aşırılık içeren duygu durumlarından kaçınmak gibi her zaman geçerli öğütleri içermektedir hayat kuralları.
Yani kısaca daha mutsuz olurum diye aldığım bu kitapta yaşam nasıl daha çekilir kılınır bunu öğrenip ayrılıyorum.Bugünlerde herkesin de buna ihtiyacı olduğuna inanıyor ve ısrarla okunmasını tavsiye ediyorum.
Kitap Talleyrand-Perigord'a yazılan bir mektupla başlıyor. 1792 yılında Wollstonecraft'ın eşitlik,hak, adalet,özgürlük çığlıkları attığını; dönemin başkanına manifesto niteliğinde bir mektup yazdığını düşününce şaşırıyor ve gerçekten zevk alıyorum.
Daha sonra kitapta ne bulacağımızı küçük bir giriş kısmıyla anlatmış Wollstonecraft.Bu bölümde daha çok orta sınıftan kadınlara sesleneceğini söylüyor çünkü yazara göre bu zamana kadar yayınlanan kitaplar, kendi deyimiyle "hanım efendilere" yönelik yazılmıştır.Yine bu kitaplarda ve o dönemde verilen eğitimlerde kadınlarla adeta dalga geçercesine sadece evlenince ne yapacaklarını,erkeğe nasıl güzel görüneceklerinin anlatılmasından yakınıyor ve kendisinin gerçek eğitimin nasıl olacağından ve eğitimin önemini anlatacağının sinyallerini veriyor.
Kitapta; kadına olan davranışın değişmesi gerektiğini, kadının kocaya ve babaya olan bağımlılığın kaldırılabilirliğinden bahsetmiştir. Ayrıca kitabında J.J Rousseau'dan ,Edmund Burke'ye; askerlikten, toplumsal cinsiyet rollerine kadar her şeyi, herkesi eleştirmiş.
Bana kalırsa kitapta şu an geçerliliğini yitirmiş (yitirmesi gereken) bazı görüşleri var Wollstonecraft'ın.Mesela; kadınların değer görmeleri için okumak,iyi eğitimler almak ve alımlı olmaktan vazgeçip erkeksileşmeleri gerektiğinden bahsediyor oysa ki kadınlar başka hiçbir ek sıfata gerek kalmaksızın sadece kadın oldukları için de doğdukları andan itibaren bu haklara sahip olmaları gerekir.Ama tabi ki bundan yüzyıllar önce söylediği çoğu sorunun günümüzde hala sorun olması birçok klasik eserden alışık olduğumuz üzere kitabın güncelliğini korumasının en büyük nedeni.
Kadın Haklarının GerekçelendirilmesiMary Wollstonecraft · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20192,040 okunma
Öncelikle Céline'nin okuduğum ilk kitabı zaten bildiğim kadarıyla çok fazla esere de sahip değil bu kitaptan sonra anlatacak çok şeyi kalmadığını tahmin ediyorum.Araştırdığım kadarıyla kitap yarı otobiyografik diyebilirim sanırım çünkü Céline kendi hayatından kısımlara yer vermiş.Ayrıca kitap yeraltı edebiyatının İlk örneği kabul edilmiş.Tabii buna bağlı olarak da kitabın dili gayet günlük konuşma tarzında ve bolca argo içeriyor.
Ben kendimce kitabı üç kısıma ayırdım.İlk kısımda ; Savaş ve savaş gerçekleri çok çarpıcı bir şekilde anlatılmış. Savaş karşıtı bir kahraman gözünden ölüm korkusu, halkın çaresizliği,yaşanan zorluklar..
İkinci kısımsa; kahramanımızın rüyalar ülkesi Amerika'ya gitmesiyle şekilleniyor bu kısımda Amerika'nın ışıltısı arkasında saklanan gerçeklerden bolca bahsedilmiş.
Üçüncü kısımdaysa; Ferdinand'ın yarım bıraktığı tıp eğitimini tamamlamasıyla geçmişte yaşanan sıkıntılar,zorluklardan bahsedilmiş.
Kitap, hayatın gerçeklerini insanın yüzüne resmen çarpmış bana en çok da ölümü anımsattı.Ölümü andıran kitaplar bende hep bir karamsarlık yaratsa da bu asla öyle değildi yolculuğun aralarına çok güzel serpiştirilmişti öyle ki yolculuk hiç bitmesin istedim.
Bir de kitabın sonsözü.. ben genelde önsöz ve sonsözleri çok beğenemem ama bu kitapta kesinlikle öyle değildi kitaba yakışır muazzam bir sonsöz var. Ayrıca Yiğit Bener öyle kusursuz çeviri yapmış ki sanki Türkçe bir kitap okudum.Yılın ilk kitabından yana yüzümüz güldü harika kitap harika çeviri.
