İnsan küçük bir çocukken nasıl muamele görüyorsa, hayat boyunca öyle davranır. En büyük acılar genellikle insanın kendisine çektirdiği acılardır. Kişi benliğindeki işkenceden hiçbir yerde kurtulamaz.
Çok mutluyum dediğin yerde
hüzün kendini hatırlatır. .
Çocukluk kısadır, gençlik azdır ve
bebeklik sanki hiç yaşanmamıştır !
Vefa azdır,sadakat sınırlıdır ,
Verilen sözlerin ömrü kısadır.
Çok seversin çok çabuk gider,
Güzel rüyalar en güzel yerinde biter !
Güzel olan ne varsa,
sevdiğin şarkı gibi hemen bitiverir,
kısacıktır.
Cahit Zarifoğlu
Ev, aynı zamanda iç dünyadır. Burası çocuğun onu zorla içine doğurduğunuz ,yaşayabileceği tek alandır. Bu duygusal alandan çocuğu tekmeleyip atmanın, ona içeride yer olmadığını söylemenin, bir çocuğu reel hayatta sokağa atıp evde yer hak etmediğini söylemekten ne farkı vardır? Bu çocuk daha sonra kendisine nasıl bir ev kurarsa kursun rahat edemez, dünyada – reelde yahut herhangi birinin kalbinde – kendisine ait bir yer hak edebileceğini inanamaz.