bu değil sadece beni derinden üzen
kirleniyor su insana yaklaştıkça
bulanıyor gökyüzü taş atınca bir kuşa
ve ben, sevinçten bile kendini esirgeyen
öpeyim geçsin günün yanaklarından
tırnaklarını yesin can sıkıntısı
açılsın denize sulu boya gemiler
bilmesin beni benden başkası
Bu ev sofrası kuruldu önce baba
Oraya pencereden ağaca ve kuşlara
“çünkü ağaç işarettir içimizin sorularına
kuş işarettir doğup ruhları
dev gibi sallanan çocuklara”
Bu ev sofrası kuruldukça ana
Orada pencereden ağaca ve kuşlara
“çünkü ağaç problemdir çok karışık bundan böyle aklım
kuşlarsa uçar gider uzaklara”