Rüzgar bizi usulca döverken, elini usulca havaya kaldırdı. Rüzgârın Pınar'ın nefesi olduğuna inandığı için, onu daha çok hissetmek istercesine üstündeki ceketi çıkardı. Ardından tişörtünü... Gözlerini kapatıp rüzgârı teninde hissetti. "Mutlu ol Pınar!" diye bağırdı. "Ne olur mutlu ol!"
Yanına oturup soğuk bedenine sarıldım. "Sen kötü biri değilsin Özgür Gencay," dedim. "Pınar, onu sevdiğin için eminim çok mutludur."
"Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsun?"
"Çünkü her şeye rağmen, ben de hala seni seviyorum."
Sayfa 333 - Özgür Gencay seni daima seveceğim.