Merhaba,
Bilimin Ucunda kitabının incelemesine hoş geldiniz. Öncelikle kitap optik bilimi , levha hareketlerini ve volkanik faaliyetleri vb. konulara değinmektedir. 
Ömer Kamacı iddia ettiğine göre bilimi pek halkın anlayabileceği seviyede bir dil ile anlattığını söyleyemeyiz. Mesleğim gereği bu alanlarda az çok bilgi birikimine sahip olmama rağmen okurken anlamakta zorlandığım çok yer oldu. Buna rağmen kitabın içerisinde ilgi çekici ve birçok çarpıcı bilimsel bilginin verilmiş olması gerçekten güzeldi. Ancak ta ki 167. sayfaya kadar. Kitabın akıbeti için çok önemli olan bir kutsal bilgiyi atlaması büyük talihsizlik olmuş. Özellikle bu sayfalardan sonra bilim insanı yada kendi alanında uzman olarak atıfta bulunduğunuz Mustafa İslamoğlu , Caner Taslaman , Celal Şengör gibi bizim için sadece sapıtmış insan kategorisinde bulunan insanları kaynak göstermeniz tam bir facia. Bir bilim insanı olarak kutsal kaynaklardan alıntı yapmak araştırmak sizi zayıf göstermez ve sizi dindar olarak yaftalamaz aman korkmayın. Yukarıda ismi geçen şaklabanlara atıfta bulunacağınıza 167. Sayfada bahsetmiş olduğunuz Göktaşı konusu için Kuran-ı Kerimi biraz araştırmış olsaydınız şu ayetle karşılacaktınız. İşte karşınızda Hadid suresi 25. ayet sizler ile beraber mealini paylaşıyorum. “Andolsun, Biz elçilerimizi apaçık belgelerle (mucizeler, ayetler ve kesin hükümlerle) gönderdik; ve insanlar (kuracakları Adil Devlet düzeniyle) adaleti ayakta tutsunlar diye, onlarla birlikte Kitabı ve mizanı (Kur’an’ı ve kıyas yapan aklı) indirdik. Ve kendisinde çetin bir sertlik ve insanlar için (çeşitli) yararlar bulunan demiri (ve iridyum madenini) de (meteorlar ile sonradan gökten) indirdik. (İnsanlara demir ve benzeri madenlerdeki gizli kuvveti teknolojide kullanma yeteneğini bahşettik.) Öyle ki Allah, gayb ile
Ömer Kamacı iddia ettiğine göre bilimi pek halkın anlayabileceği seviyede bir dil ile anlattığını söyleyemeyiz. Mesleğim gereği bu alanlarda az çok bilgi birikimine sahip olmama rağmen okurken anlamakta zorlandığım çok yer oldu. Buna rağmen kitabın içerisinde ilgi çekici ve birçok çarpıcı bilimsel bilginin verilmiş olması gerçekten güzeldi. Ancak ta ki 167. sayfaya kadar. Kitabın akıbeti için çok önemli olan bir kutsal bilgiyi atlaması büyük talihsizlik olmuş. Özellikle bu sayfalardan sonra bilim insanı yada kendi alanında uzman olarak atıfta bulunduğunuz Mustafa İslamoğlu , Caner Taslaman , Celal Şengör gibi bizim için sadece sapıtmış insan kategorisinde bulunan insanları kaynak göstermeniz tam bir facia. Bir bilim insanı olarak kutsal kaynaklardan alıntı yapmak araştırmak sizi zayıf göstermez ve sizi dindar olarak yaftalamaz aman korkmayın. Yukarıda ismi geçen şaklabanlara atıfta bulunacağınıza 167. Sayfada bahsetmiş olduğunuz Göktaşı konusu için Kuran-ı Kerimi biraz araştırmış olsaydınız şu ayetle karşılacaktınız. İşte karşınızda Hadid suresi 25. ayet sizler ile beraber mealini paylaşıyorum. “Andolsun, Biz elçilerimizi apaçık belgelerle (mucizeler, ayetler ve kesin hükümlerle) gönderdik; ve insanlar (kuracakları Adil Devlet düzeniyle) adaleti ayakta tutsunlar diye, onlarla birlikte Kitabı ve mizanı (Kur’an’ı ve kıyas yapan aklı) indirdik. Ve kendisinde çetin bir sertlik ve insanlar için (çeşitli) yararlar bulunan demiri (ve iridyum madenini) de (meteorlar ile sonradan gökten) indirdik. (İnsanlara demir ve benzeri madenlerdeki gizli kuvveti teknolojide kullanma yeteneğini bahşettik.) Öyle ki Allah, gayb ile
GÖRÜNMEZLİKTEN YENİZMEZLİĞE1000Kitap
GÖRÜNMEZLİKTEN YENİLMEZLİĞE : ALLY'NİN YOLCULUĞU
Başka bir film çıkana kadar, Amir Khan'ın YERDEKİ YILDIZLAR filmi; başka bir kitap yazılana kadar HARFLERİN DANSI kitabı DİSLEKSİ üzerine yazılan en güzel film ve kitap benim için.
"Herkes farklı yönlerden zekidir. Ama bir balığı ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılarsanız, hayvancağız hayatı boyunca kendisini aptal zanneder."
ALLY, çok zeki bir kızdır ama okumak onun için çok zordur. Dikkatsiz olduğu söylenen, 7 senede 7 okul değiştiren, müdürlerin odasından çıkmayan, sınıfta okumaya veya yazmaya zorlandığında kendini dışarı atmaya çalışan, yazım hataları olan, bir kelimeyi aynı sayfalarda farklı farklı şekillerde yazan, kendini zorladığında baş ağrıları olan disleksi olan bir kızdır. Onun için her şey zordu ta ki yeni öğretmeni BAY DANIELS fark edene kadar. Sınıfındaki Jessica ve Shay tarafından aptal, ucube, ezik olarak görülen ve AKRAN ZORBALIĞINA uğrayan, matematiği ve resim yapmayı çok seven bir kızdır Ally.
Okumak onun için alfabe çorbasında anlam aramak, eğilen ve bükülen sürekli dans eden harflerle uğraşmaya çalışmak, kendisi için kazdığı çukurdan çıkardığı bir kürek dolusu çamur gibiydi. Günleri altın gibi değil çamur gibi geçiyordu.
İMKANSIZ ŞEYLER DEFTERİ onu oksijen israfı olmadığını hissettiren tek şeydi. Deftere, fırında çalışan kardan adam, eriyen dondurma nehirleri, buharı tüten volkan, havada süzülen meteorlar ve dinozorlar çizmeyi seviyordu. Ne de olsa aklı bomboş eskiz defteri gibi olduğu zamanlarda resim çizmek onu rahatlatıyordu.
Her şey izne ayrılacak hamile öğretmenine sırf üzerinde çiçek resimleri olduğu için taziye kartı vermesi, devamında müdürün odasına gitmesiyle başladı. Dedesi - İki kelime- iki yaprağı kalmış bir ağaç gibiydi ve onu özlüyordu. Dedesinin hediye ettiği ALİCE HARİKALAR
Reklam
Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik!!!
Judith Hermann’ın bu kitabı, anlatmaktan çok susmayı merkeze alan bir metin. Ne klasik bir anı kitabı ne de bir roman; daha çok hafızanın eksik, kesintili ve güvenilmez doğasıyla ilgileniyor.
Üç bölüm boyunca yazar, geçmişi açıklamaya çalışmıyor. Anılar tamamlanmıyor, duygular netleşmiyor, ilişkiler bir sonuca varmıyor. Metnin gücü de tam olarak burada bu yarım kalmışlık hissinde.
Hermann’ın dili son derece sade ama derin. Okuru duygusal olarak yönlendirmiyor; aksine boşluklar bırakıyor. Bu boşluklar okurdan sabır ve dikkat istiyor. O yüzden kitap hızlı okunmaya uygun değil.
Bu metni okurken şunu düşündüm:
İnsanlar çoğu zaman her şeyi söyleyemediği için değil, söylediklerinin bir şeyi değiştirmeyeceğini bildiği için susar. Kitap, bu suskunluk hâlini romantize etmeden, olduğu gibi bırakıyor.
Olaylardan çok yakınlık ihtiyacını, ilişkilerden çok mesafeyi anlatan bir kitap. Sessiz, minimal ve zaman zaman rahatsız edici.
Sessiz ama duygusal derinliği yüksek metinleri seven okurlar için.
Yalnızlık hissini fazla büyütmeden, hayatın olağan akışına yerleştirmesiyle dikkat çeken bir kitap ama bende çok güçlü bir etki bırakmadı. Bir noktadan sonra karakterlerin içine kapanıklığı ve hikayenin yavaş temposu beni yer yer kitabın dışında bıraktı. Günün sıradan anlarında bile insanın kendine dönüp baktığında hissettiği küçük titreşimler kitapta çok güzel yansıtılmış. Fakat okuma sonrası uzun süre zihnimde kalan bir etki yaratmadığını da söylemem gerek. Sessiz, dingin, kendi halinde bir roman.
Puan vermedi
Bugün size Refika Ayşegül Uzun’un Sessiz adlı
kitabından bahsetmek istiyorum..
Lâl genç ve başarılı bir avukat.Hayatı düzenli, sessiz, kontrol altında.Ama o sessizliğin altında yıllardır bastırılmış bir geçmiş yatıyor.
Bir gün eline Haluk Varlı isimli tanınmış bir iş insanının davası geçiyor.
İlk başta sıradan bir dava gibi görünüyor ama sayfalar ilerledikçe bu dosya Lâl’in geçmişiyle kesişiyor.
Çocukluğunda yaşadığı unuttuğunu sandığı bazı şeyler yeniden su yüzüne çıkıyor.Lâl artık sadece bir avukat değil kendi davasının da tanığı oluyor.Gerçekle yüzleşmek, hatırlamak, affetmek…Hepsi onun sessizliğinin içinde gizli.
Tam da bu dönemde Burak giriyor hayatına.
Lâl’in sessizliğini fark eden onu anlamaya çalışan bir adam.Ama bazı yaralar konuşulmadıkça kapanmıyor.Burak’la kurduğu bağ Lâl’in kendini ilk kez duymasına vesile oluyor.Sessizliği artık bir savunma değil bir başlangıca dönüşüyor...
Bazen insan en çok sustuğu yerde kendini duyar.
Sizce.....
Gerçeklerle yüzleşmek mi daha zor yoksa onlardan kaçmak mı
1. YAZARI TANIYALIM
1938 doğumlu
85 yaşında
Yazar ve komedyen
1971 ila 1974 yılları arasında
Fransa'da yayınlanan bir
talk show programının yönetmeni
olarak adını duyurdu.
Jean-Louis Fournier’nin annesi
Oldukça genç yaşında yazarın
doktor olan babası ile tanışır ve
kısa süre içinde evlenirler.
Jean-Louis Fournier’nin babası tıp doktorudur ve oldukça baskın bir kişiliğe sahiptir.
Bu baskın kişiliğini alkolle beslemektedir.
Paul Fournier alkoliktir ve akşamları eve geldiğinde ayakta duramayacak kadar içmiş olur.
Evde baba kaynaklı hır gür çok olsa da baba, eşine ve çocuklarına şiddet uygulamaz ama babanın alkolizmi tüm çocukların büyüme dönemlerini ve annelerinin gençlik yıllarını kâbusa çevirmeye yeter ve alkole bağlı sağlık sorunları nedeniyle 43 yaşında ölür.
Jean-Louis Fournier’nin eşi Sylvie
2010 yılında hayatını kaybeder.
Jean-Louis Fournier’nin,
Sylvie’den önceki evliliğinden ikisi erkek biri kız üç çocuğu olur.
İki erkek çocuğunun da doğumlarından kısa bir süre sonra yüzde doksan oranında engelli oldukları anlaşılınca Fournier için kâbus dolu yıllar başlamış olur.
2. KİTABI BİR CÜMLE İLE ÖZETLERSEK
2019 tarihli Tek Yalnız Ben Değilim’in yazarı artık 81 yaşındadır ve hayattaki çoğu akranı gibi büyük bir yalnızlığın içindedir.
Kitapta, arkadaşları, eşi ölmüş,
Reklam
Reklam