Ben gidiyorum kaptan
Bu yılın ilk yarısında okuduğum en iyi kitap olabilir!
Nils Vik’in Öldüğü Gün, basit bir insanın aslında hiç de basit olmayan hayatını; sevgi, acı ve mutluluk gibi gerçek duyguları okuyucuya geçirerek yalnızca 150 sayfada anlatmayı başarıyor.
İskandinav edebiyatının en sevdiğim yanı, derdini çok sade ve gerçek bir şekilde anlatabilmesi. Bir de çeviri iyi olunca ortaya gerçekten tadından yenmez bir eser çıkıyor.
Kısaca kitaptan bahsedecek olursam; 72 yaşındaki Nils Vik, bir gün o günün hayatının son günü olduğuna karar verir ve feribotuyla son bir sefere çıkar. Bu sefer boyunca geçmişindeki kırılma noktalarını oluşturan insanlar ve ilk yolcusu olan köpeği Luna onu yalnız bırakmaz. O ise karısı Marta ile tekrar karşılaşacağı o anı beklemektedir.
Beni özellikle etkileyen bölümler; Luna’yı köpek katliamından kurtardığı bölüm, kızlarıyla olan bölümler ve kardeşiyle yaşananların anlatıldığı kısımdı. Özellikle kardeşinin hikayesi beni darmadağın etti.
Kitap boyunca aslında iyi, onurlu ve vicdanlı bir insan olmak için çabalamanın azameti anlatılıyor.
Belki kitabın tek kusuru, 150 sayfa için fazla fazla karakter barındırması. Bir süre sonra bazı karakterleri unutabiliyorsunuz. Ama sanırım öldüğümüz gün bizim kayığımıza da az insan binmeyecek.
Şiddetle öneriyorum.
Yeni kitaplarda görüşürüz
#nilsvikinöldüğügün #metis #frodegrytten #neokudum
Puan vermedi·368 syf.·
2026 11. kitabı
Birkaç yıl önce mide kanseri sebebiyle aramızdan ayrılan, 2007 yılında Time dergisi tarafından dünyanın en etkili 100 insanı arasında gösterilen Frans de Waal yalnızca önemli bilimsel çalışmalar yapmış bir primatolog değil; aynı zamanda etoloji ve evrimsel biyoloji üzerine yaptığı çalışmaları alan dışı okuyucuya son derece akıcı, anlaşılır ve samimi bir dille aktarabilen çağımızın önemli bilim insanlarından biri. Başta primatlar olmak üzere hayvanların duygu dünyasını, empati yetisini, topluluk ilişkilerini ve ahlak anlayışını anlattığı diğer kitapları ( 
İçimizdeki Maymun & 
Hayvanların Ne Kadar Zeki Olduğunu Anlayacak Kadar Zeki Miyiz? ) gibi 
Mama'nın Son Sarılışı da muazzam bir eser. Eserde, şempanzelerden/bonobolardan fillere, kuşlardan kemirgenlere ve yunuslara kadar uzanan örneklerle De Waal, hayvanların “duygusuz biyolojik makineler” olmadığını örnekler ve deneylerle öyle güçlü bir şekilde gösteriyor ki insan, kitabı okurken bilimin yıllardır bize dikte ettiği kimi fikirleri yeniden tartmak zorunda kalıyor.
AMA… Kitabın Sander Yayınları'ndan çıkma Türkçe baskısını KESİNLİKLE AMA KESİNLİKLE tavsiye etmiyorum. (Bildiğim kadarıyla başka bir çevirisi de henüz yok. Umarım Metis Yayınları bu son derece değerli esere el atar.)
Gülsüm Arıkan’ın çevirisi gerçekten FELAKET seviyesinde. Sorun yalnızca birkaç kötü tercih değil; terminoloji bilgisi, bağlam okuması ve Türkçe sentaks ciddi şekilde dağılmış durumda. Öyle ki “nuclear family” ifadesi, “çekirdek aile” yerine “nükleer aile” olarak bırakılmış; sırf bu bile çevirmenin metne yaklaşımın ne denli mekanik ve metnin bağlamından kopuk olduğunun çarpıcı bir örneği. “ötücü kuşlar, yavrularının” ifadesinin “ötücü kuşlar, civcivlerinin” diye çevrilmesi ise çevirmenin, biyolojik/zoolojik terminolojiye hâkimiyet eksikliğini açıkça gösteriyor; çünkü burada mesele yalnızca kelime değil,
İçimizdeki Maymun & Hayvanların Ne Kadar Zeki Olduğunu Anlayacak Kadar Zeki Miyiz? ) gibi Mama'nın Son Sarılışı da muazzam bir eser. Eserde, şempanzelerden/bonobolardan fillere, kuşlardan kemirgenlere ve yunuslara kadar uzanan örneklerle De Waal, hayvanların “duygusuz biyolojik makineler” olmadığını örnekler ve deneylerle öyle güçlü bir şekilde gösteriyor ki insan, kitabı okurken bilimin yıllardır bize dikte ettiği kimi fikirleri yeniden tartmak zorunda kalıyor.
AMA… Kitabın Sander Yayınları'ndan çıkma Türkçe baskısını KESİNLİKLE AMA KESİNLİKLE tavsiye etmiyorum. (Bildiğim kadarıyla başka bir çevirisi de henüz yok. Umarım Metis Yayınları bu son derece değerli esere el atar.)
Gülsüm Arıkan’ın çevirisi gerçekten FELAKET seviyesinde. Sorun yalnızca birkaç kötü tercih değil; terminoloji bilgisi, bağlam okuması ve Türkçe sentaks ciddi şekilde dağılmış durumda. Öyle ki “nuclear family” ifadesi, “çekirdek aile” yerine “nükleer aile” olarak bırakılmış; sırf bu bile çevirmenin metne yaklaşımın ne denli mekanik ve metnin bağlamından kopuk olduğunun çarpıcı bir örneği. “ötücü kuşlar, yavrularının” ifadesinin “ötücü kuşlar, civcivlerinin” diye çevrilmesi ise çevirmenin, biyolojik/zoolojik terminolojiye hâkimiyet eksikliğini açıkça gösteriyor; çünkü burada mesele yalnızca kelime değil,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#sokağındansı #goncaçakır
"Sen kurallarımı bozduğum tek istisnasın. Ayrıca bozmaya devam edeceğim de tek kişisin."
Metis için dans bir tutkudan fazlasıdır. Onun için hayatın ta kendisidir. Evine giderken geçtiği sokakta bir cinayete tanık olur. Katiller Metis’i tehdit eder ve o günden sonra genç kızı her yerde takip etmeye başlarlar.
Metis’in bu olaydan sonra tek bir amacı vardır. Dans yarışmasını kazanıp yurtdışına yerleşmek ve bu adamlardan kurtulmak. Ekibi ile son hız çalışmalara devam ederler. Ancak grup içindeki anlaşmazlıklar ile bir araya gelmeleri zordur.
En yakın arkadaşı Rüya’ya yardım etmek için kılık değiştirip gittikleri barda bir polis baskını olur. Metis yakalanmamak için Zeus lakabıyla tanınan barmenden yardım ister. Yaşananlar sonrası ise Metis o barda Zeus ile bir süre çalışmak zorunda kalacaktır.
Zeus yani Kartal’ın barda çalışmasının ise bir sebebi vardır. Gizli görevde olan Kartal ise Metis’i korumak için her şeyi yapmaya hazırdır. Genç kızın henüz hiçbir şeyden haberi yoktur. Ancak Kartal’a karşı ilk günden farklı duygular hissetmeye başlar.
Peşindeki katiller, yarışmayı kazanıp yurtdışına gitmek ve Kartal’a olan hisleri arasında kalan Metis ne yapacaktır. Peki Kartal’ın kimliği ortaya çıkınca aşkları galip gelecek midir?
‘Sokağın Dansı’ yazarla tanışma kitabım oldu. Açıkcası başlarken nasıl bir kurgu ile karşılaşacağımı bilmiyordum ama tek kelimeyle şahaneydi. Metis ve Kartal'a bayıldım, o kadar tatlıydılar ki Aralarındaki çekim çok fenaydı, bar sahnelerini büyük bir zevkle okudum.
Dans ekibinden ise Rüya ve Yamaç'ın hikayesini merak ediyorum. Devam kitabında onları daha çok okuruz umarım. Metis, yaşananlara karşı daha dik durmayı başarabilseydi keşke.Özellikle Ekin ve Nefes'e karşı. Nefes'e aşırı sinir oldum.
Ve en sonunda bütün sırlar
"Bir şey (birçok şey, bir şeyler) öğrenmek için okumak, kitaba yönelmek ile, haz duyulduğu (duyulacağı umulduğu) için okumağa oturmak arasında, gerçekten, büyük bir fark var mı? Hatta, herhangi bir fark var mı?"
Türk edebiyatının en özgün postmodern yazarlarından 
Bilge Karasu kaleminden 
Ne Kitapsız Ne Kedisiz 1994 yılında yayımlanan ve Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü'ne layık görülen yazarın ödüllü deneme inceleme kitabıdır. Eser, felsefe düşünce türünde kendine özgü ifadeleriyle metis yayınlarından okuyucuları ile buluşur Türk entelektüel dünyasının ve hayvansever kitap kurtlarının adeta ortak mottosu haline gelmiştir. yazarın okuduğum ilk kitabı ama her bir cümlesinin altını çizdim sanki çünkü yazar
“Hangi yazar -okumayı yaşamının bir parçası saymışsa- kitap üzerine, kitaplarla ilişkiler üzerine bir şeyler yazmamış?” diyerek benim dikkatimi zaten çekmeyi başarmıştı.
"Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm." dediği anda benimde bu kitaba karşı ilgim daha da arttı.
Kitap 8 farklı denemeden oluşuyor ve konular birbirinden farklı olsa da her bir bölümde merakınız artıyor ve o bölüm ve diğer bölümlerle bir bütün olduğunuzu hissediyorsunuz. Son bölümde ise 50 yaşında değilseniz 50 yaşınızdaki halinizi düşündürüp artık sizi başbaşa bırakıyor.
"Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak."
bu bölümde altını çizdiğim acaba ben nasıl olurdum diye düşündüğüm alıntıyı paylaşıyorum.
Diğer bölümleri toparlayacak olursam:
*Okumanın kitapseverler için ne ifade ettiği ve ortak his ve duyguların anlatıldığı bölüm
*İletişimde dilin, imgelerin ve düşüncenin rolü ve önemi üzerine düşüncelerini aktardığı bölüm
*Kitapların sadece fiziksel birer nesne değil, hayatı anlamlandırma aracı olduğunu ifade ettiği bölüm
*İnsanların
Bilge Karasu kaleminden Ne Kitapsız Ne Kedisiz 1994 yılında yayımlanan ve Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü'ne layık görülen yazarın ödüllü deneme inceleme kitabıdır. Eser, felsefe düşünce türünde kendine özgü ifadeleriyle metis yayınlarından okuyucuları ile buluşur Türk entelektüel dünyasının ve hayvansever kitap kurtlarının adeta ortak mottosu haline gelmiştir. yazarın okuduğum ilk kitabı ama her bir cümlesinin altını çizdim sanki çünkü yazar
“Hangi yazar -okumayı yaşamının bir parçası saymışsa- kitap üzerine, kitaplarla ilişkiler üzerine bir şeyler yazmamış?” diyerek benim dikkatimi zaten çekmeyi başarmıştı.
"Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm." dediği anda benimde bu kitaba karşı ilgim daha da arttı.
Kitap 8 farklı denemeden oluşuyor ve konular birbirinden farklı olsa da her bir bölümde merakınız artıyor ve o bölüm ve diğer bölümlerle bir bütün olduğunuzu hissediyorsunuz. Son bölümde ise 50 yaşında değilseniz 50 yaşınızdaki halinizi düşündürüp artık sizi başbaşa bırakıyor.
"Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak."
bu bölümde altını çizdiğim acaba ben nasıl olurdum diye düşündüğüm alıntıyı paylaşıyorum.
Diğer bölümleri toparlayacak olursam:
*Okumanın kitapseverler için ne ifade ettiği ve ortak his ve duyguların anlatıldığı bölüm
*İletişimde dilin, imgelerin ve düşüncenin rolü ve önemi üzerine düşüncelerini aktardığı bölüm
*Kitapların sadece fiziksel birer nesne değil, hayatı anlamlandırma aracı olduğunu ifade ettiği bölüm
*İnsanların
ঔৣꜱᴏᴋᴀğıɴ ᴅᴀɴꜱı ☆ ɢᴏɴᴄᴀ çᴀᴋıʀ ঔৣ
Selamm, bugün sizlere kalemini çok sevgili @goncakirrr ın yeni serisi #sokağındansı 1.kitabı Aşk Ritmi paylaşımı ile geldim. Kalemiyle Eylül serisi ile tanışıp bayıldımm. Dijital platform üzerinde okumaya başladığım bu serisi ise sizi kendine öyle bir çekecek ki.. Karakterlere âşık olacaksınız!
Zeus&Metis (ki anlami ikisine çok yakışıyor) ya da Kartal ve Metis demeliyim :) ana karakterler alev ateş yok böyle bir çekim ve tutku! Ayrıca Rüya ve Yamaç da çok sevdiklerim.Ama tüm okuyanlar Ekin ve Nefes için aynı hisleri besliyoruz sanırım evlat olsa sevmem deli ettiler!!
Şimdiden acil 2.kitap diyorum o son beni biraz üzdü:((
Haydi daha fazla bekletmeden hemen sizler için konusuna geçelim.
Metis Manas, tek tutkusu dans etmek olan güzel kızımız aslında baskı altında bir çocukluk yaşamış. Babasının annesi ile onu terk etmesinden sonra rahat bir nefes alan Metis, üniversitede istediği bölüme yazılır ve tutkusu olan dansa kendini adar. Kurduğu dans grubun lideri olan Metis Baraka adını verdikleri küçük mekanda hayatlarını değiştirecek dans yarışması için hazırlıklanmaktadır. Bir gece geç vakit tekinsiz bir sokakta cinayete tanık olan Metis,Mafyatik adamlar tarafından fark edilir. Anında yakaladıkları Metis'i kasığından bıçaklayarak tehtid ederler. İşte tüm hayatını dans yarışmasını kazanmaya bağlayan bu korkunç gece olur. Artık yarışma onun için hayat memat meselesidir. Aylar sonra yarışmayı kazanırsa Amerika'ya gidecek ve peşinde adım adım onu izleyen bu karanlık insanlardan kurtulacaktır.
Günlerce evden çıkmaz, tek bir kişiye olaydan bahseder o da sevgili ev arkadaşı Rüya'dır. Günler sonra Rüya'nın ısrarını kıyamayıp dışarı çıkarlar, bara gidiş sebepleri ise kılık değiştirip Rüya'nın sevgilisi Enis'i takip etmektir. Ama bu basit plan polis
Sokağın dansı aşk ritmi
Selamlar nasılsınız?
Bugün sizlere kalemiyle #EylülSerisi sayesinde tanıştığım ve çok sevdiğim yazarımın yeni bebeği ile geldim. Yazarımı zaten çok seviyorum ama sohbeti, samimiyeti ve sıcakkanlı oluşu da ayrı güzel. Ve şimdi öyle bir kitap yazmış ki. Konusu, karakterleri, olay örgüsü derken resmen içine çekine çekiyor insanı.
Ve şunu net söyleyebilirim ki
Poyraz'dan sonra Kartal favorim oldun be adam
Çünkü bu adam öyle güzel seviyor ki. Bir yandan alev ateş, bir yandan da insanın kalbine işleyen cinsten.
Hadi gelelim konusuna…
Metis, babası tarafından hiç sevilmeden büyümüş bir kız. Hem psikolojik hem fiziksel şiddete maruz kalmış. Annesiyle onu terk ettiğinde buna sevinse de kısa süre sonra annesini de kaybediyor. Hayatındaki tek tutku ise dans etmek. Ama yaşadıkları yüzünden o tutkudan bile uzak kalmak zorunda kalıyor.
Bir gece iş çıkışı duyduğu seslerin peşinden giderken siyahlar içindeki adamların işlediği bir cinayete şahit oluyor. Kaçmaya çalışsa da fark ediliyor. Gördüklerini unutması ve polise gitmemesi için tehdit ediliyor, hatta yaralanıyor. O geceden sonra ne bir polis görebiliyor ne de karakolun önünden geçebiliyor.
Tek amacı yedi ay sonraki uluslararası yarışmayı kazanmak, yurtdışına gitmek ve o adamlardan tamamen kurtulmak oluyor. Bunun için kendine ekip kuruyor.
Bir gece arkadaşı Rüya ile bara gittiklerinde rüya enisi bulmak için yanından ayrılıyor ve Metis, barmenlik yapan namıdiğer Zeus Bey yani Kartal ile sohbet etmeye başlıyor. Üfff Kartal dediğin adam da tam anlamıyla
Ama ilk başta Metis’i yanlış anlayıp ona h*yat kadını gibi davranıyor. Tam o sırada mekana polis baskını oluyor ve Metis saklanmak için Kartal’dan yardım istiyor. Önce reddetse de, Metis’in çaresizliğini görünce kabul ediyor.
Arkadaşı Rüya polisler tarafından götürülüyor ama