Herman Hesse'nin sanatçı ruhunu ortaya koyduğu Gertrud az önce bitti. Ünlü besteci Kuhn'un gençliğinden gelen tramvalarını , acılarını ve Gertrud'a duyduğu büyük aşkı , yaşadığı yıkımları okurken nasıl olgunlaştığına bunu sanatına nasıl yansıttığına şahit oluyoruz.
Klasik bir Hesse romanı diyebiliriz. Oldukça yoğun , okuması bir tık zor ancak dikkatle okunduğunda şahane bir eser. Kahramanımızın iç dünyasındaki duyguların derinliği , aşkın gölgesindeki sanatsal arayışı , gerçek yaratıcılığını kendi içindeki yaralarda bulması ne diyebiliriz ki, mükemmel !
Bu Ülke kitap tahliliEdebiyat
Kitap beş bölümden oluşur. İlk bölümün başlığı “Sihâm-ı Kazâ (Kaza Okları)”dır. Tevrat’ta Babil’in anlatıldığı kısımdan alıntıyla başlayan bu bölümde ve “Biz ve Onlar” başlıklı ikinci bölümdeki yazılar ağırlıklı olarak Batı’ya ve Batılılaşmaya ilişkin eleştirilerden oluşur. Söz gelimi siyasetteki “sağ” ve “sol” eğilimlerin Batı’daki çıkış noktası anlatılarak Türkiye’deki yansımalarına değinilir. Sağ, Avrupa’da kötülenirken ve yakın tarihin “günah tekesi” haline getirilirken, Türkiye’de ise mukaddesatçılığın bayrağı haline getirilir. Türkiye’den başka da elinden tutanı kalmamıştır. Hâlbuki Hristiyan Avrupa’nın bu habis kelimelerinden kurtulmak gerekir. Kendi gerçeği kendi kelimeleriyle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur.
Cemil Meriç ilk bölümdeki yazılarında dil meselesini öne çıkarır. Çünkü kelâm bütünüyle haysiyettir. Kamûs (sözlük), bir milletin hafızasıdır. Türk yazarı dil sürekli değiştiği için talihsizdir. Bu dile eklenen “izm”ler de Türk milletinin idrakine giydirilen Avrupalı deli gömlekleridir. İdeolojiler siyaset dünyasının haritalardır. Ancak tehlikeli bir yolculukta pusulaya da ihtiyaç vardır ve bu pusula da şuurdur. Tarih, millet, kişilik şuuru. İdeolojinin peşine takılanlar ise pusulasızdır. Türkiye’nin kaderini aydınlığa taşımak için tüm ideolojilere kapıyı açmak hepsini tanımak ve tartışmak gerekiyor. Bu sebeple de düşünceye sonsuz bir hürriyet verilmelidir.
Bugün Türk aydınının sıkça tekrarladığı şikâyet; bu ülkede yaşanmayacağıdır. Çünkü Türkiye’nin insanından şikâyetçiler, yani kendilerinden. Türk aydını Kitâb-ı Mukaddes’in Serseri Yahudisi. Kaçanlar ne Türk ne de aydındır. Çünkü mazisindeki ihtişamdan utanmaya başlamış, utandıkça da unutur olmuştur. Bu sebeple “Ben Avrupalı’yım”, “Asya bir cüzamlılar diyarıdır.” demeye
Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Geraldine Pinch'in "Meraklısına Mısır Mitolojisi" adlı Araştırma-İnceleme kitabı oldu.
Batı kültürünü de etkileyen Mısır mitolojisinin büyülü, biraz karmaşık ama en eski tarihte çeşitli mitsel hikâyelerin anlatıldığı bir dolu bilgiyle karşılaşıyoruz.
Bunlardan en ilginç bulduklarım Kleopatraʼnın İğnesi oldu. Yaklaşık 21 metre uzunluğundaki anıtın hakiki bir dikilitaş olarak mitolojik bir yer ve zamanın temsili olduğu, batı ufkunun gün batımı ve ölümü işaret etttiği doğu ufkunun ise şafak ve yeniden doğuşu temsil ettiğini öğreniriz.
Dikilitaşlara verilen önem ve kutsallık çağlar boyunca devam edegelmiş.
Maternic Stelasıʼndaki büyüler ve resimler düzen ve kaos arasındaki ebedi savaşı aktarır. Bunun yanısıra "Horus ve Seth'in Çekişmeleri" bölümünde mitin detaylı bir şekilde dokümanlarını önümüze serer yazar. İsis ve Osiris tanrılarının da olduğu mite de ayrıca bir yer ayrılmış.
Kitabın adından da anlaşıldığı gibi Meraklısına Mısır Mitolojisi, daha önce Mısırʼın kültürel ve mitine biraz aşina olmuş okuyucuların rahatlıkla okuyabileceği bilgi kaynak kitabı olduğunu söylemeliyim. Bir başlangıç kitabı olarak görülmemeli! Az çok Mısır mitine dair bilgilerim olsa da karmaşık ve yoğun bir okuma süreci geçirdim. Ama yine de daha önce duymadıklarımı bilgi hazneme kaydettim diyebilirim. Bilgi haznemde unutulmasına fırsat vermemek garanti altına almak içinde defterime dikkatimi çeken bilgileri yazdım tabi ;)
#kitapalıntıları
Thames Nehri'nin kuzey kıyısında, “Kleopatraʼnın İğnesi” olarak bilinen bir anıt bulunmaktadır. Anıtın süslü kaidesi ve çevresindeki Viktoryen olmasına karşın, “iğne”nin kendisi Antik Mısırʼa ait hakiki bir dikilitaştır... Yaklaşık 21 metre uzunluğundaki Kleopatraʼnın İğnesi, Mısırʼın en büyük tapınakları için
1989 yılında Timaş Yayınları'ndan çıkma, Son Bozgun serisinin ilk kitabı.
Siyasi içerikli kitap, Osmanlı İmparatorluğunun çöküş yıllarından başlıyor.
Kitabın konu aldığı olaylardan birkaçı: M. Kemal'in Kanal cephesindeki başarısızlığı, ümitsizliği ve İstanbul'da çare arayışı. Vahdettin ile görüşmeleri. Kazım KARABEKİR'in aynı şekilde çare arayışları, İsmet İNÖNÜ'nün ümitsizliği...
Öte yandan kitap ilk kısımda müslüman,türk olmayan çeşitli ilim ve devlet adamlarının Osmanlı'nın çöküşünü durdurabilmesine dair tavsiyelere de yer veriyor ki bence kitabın en keyifli kısımlarından birisi de buydu. Özellikle Metternich, Piyer Loti'nin o döneme dair ikazları ve tavsiyeleri bu insanların ileri görüşlülüğüne güzel bir örnek sunuyor.
Yazarın kitabı yazmasındaki asıl amacı, Vahidettin Han ile M. Kemal'in yakınlaşmasını anlatmak ve M. Kemal'i Samsun'a gönderenin ve Milli Mücadelenin asıl planlayıcısının Vahidettin Han olduğunu ispat etmek. Bu bağlamda çeşitli deliller, o döneme dair devlet adamlarının sözlerini sunuyor. Ne derece inandırıcı olabilir, tartışılır. Yine de tarih alanında okumayı sevenlerin okumaları gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum, farklı fikirleri dinlemek adına en azından. Serinin diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum. 
Son Bozgun 
Vehbi Vakkasoğlu
Son Bozgun Vehbi Vakkasoğlu
Muhteşem....
Mustafa Kemal Atatürk'ün kesinlikle okunması gereken bir kitap olarak görmesinin sebebini o kadar iyi anladım ki, bu zamana kadar okumadığım için pişmanlıkla değil de şuan ki düşüncelerimle okuduğum için mutlu olarak başlıyorum yazdıklarıma.
Her şeyin gerçekten değişebileceğine inandırdı bu kitap beni...
Kitap Finlandiya'yı anlatıyor gibi gözükebilir ama tüm dünya için o kadar aynı ki okuduklarım tamamen ülkemizin gidişatını anlatıyor.
Mane Tekel Fares!.. yıkılmamak için yok olmamak için çabala, kitabın ana teması bu.
İlk olarak Ülkeyi Kahramanlar mı Yönlendirir, Halk mı? diye sorarak başlıyor;
Büyük adamın kesinlikle bir kahraman olduğunu bir şimşek olduğunu ama Halkın o şimşeği meydana getiren unsur olduğunu açık bir dille ifade ediyor. Evet ülkeyi yönetmek için bir dahiye ihtiyacımız var ama ilk önce yönettiğimiz kişilerin yönetilebilecek hale getirilmesi gerekiyor. Bunun için ilk olarak halkın eğitilmesi lazım.
Beni etkileyen en önemli isim SNELMAN...
Ulusu eğitmenin en önemli ve gerekli olan amaç olduğunu, Aydın insanın nasıl yetişeceğini, toplumun nasıl düzeltileceğini o kadar iyi açıklamış ve bunun için o kadar çok çabalamış ki gönlümde taht kurdu diyebilirim. Bir eğitimci olarak Snelman gibi olmak için her şeyi yapabileceğimi hissettim.
Devlet memurlarını, Kışladaki askerleri ve subayları, sporu, eğlenceyi ve en önemlisi de ebeveyn ve çocuk eğitimine verilmesi gereken önemi gösteriyor.
Ve beni en çok etkileyen kısım, Metternich'in Snelman ile yaptığı konuşma:
" Evet, artık çok geç oldu. Fakat geç olan bu akşamki vakit değildir. Geç olan zaman, asıl benim yaşamımdaki zamandır... Eğer gençliğimde Snelman ile bir kez böyle görüşmüş olsaydım, o zaman ben tamamen başka bir insan olurdum. Snelmanlarla görüştükten sonra, benimle beraber yetişen
Paul Wittek, İdris Bitlisi, March Bloch, Ömer Lütfi Barkan, Mustafa Akdağ, Sencer Divitçioğlu, Levi Strauss, Leopold von Ranke, Petrarce, Erasmus, I. Goldziher, İbrahim Edhem Paşa-Osman Hamdi Bey, Mehmed Fenari, Molla Lütfi, Molla Kabız, Mehmet Birgivi-Kadızadeler, Torlak Kemal, Fazlullah, Metternich Sistemi, Samuel Huntingon, Michel Balivet, Franz Babinger,....
267 sayfada altı çizilmemiş sayfa yok gibi devasa bir eser
Halil İnalcık gibi güneş varken fesli gibi kibrit alevlerinden medet ummanın akılla izahı yok
