Okurken hüzünlendiğim canım kitap. Hem tatlı tatlı gülümsetip, bir an da ne olduğunu anlamadan gözleri de dolduruyor üstelik. Dostluğun,yoksulluğun, acının,hüznün hepsinin ortak noktası Emir ve Hasan. Okurken defalarca tekrarladığım şey de "senin o minik kalbini seveyim Hasan" oldu. Kitabın içindeki o can alıcı sözü her duyduğumda tebessüm ediyorum.( "Senin için bin tane olsa yakalarım.") Sırf bu sözü anlamak için bile bir an önce okumalısınız...